Przejdź do treści
Półka Moje książki
Okładka: Birthday Girl, Penelope Douglas

Recenzja

Birthday Girl - recenzja, od ilu lat i dla kogo

Penelope Douglas

Ten od Liceum

★ 5/10
Ocena ogólna - co to znaczy?

Jedna, łączna ocena książki. Biorę pod uwagę wszystko, co opisuję w tej recenzji: styl, bohaterów, fabułę i emocje. To nie średnia z ocen dla koneserów i relaksatorów. To moja ocena z tego momentu życia. Ta sama książka za rok albo za pięć lat może trafić do ciebie mocniej albo słabiej - i to normalne. Jak oceniam

🧠 Koneser - co to znaczy?

Dla wymagających: liczy się nietuzinkowa fabuła, zwroty akcji i dobrze napisani bohaterowie. Jak oceniam

3/10
💖 Relaksator - co to znaczy?

Dla tych, którzy chcą się po prostu wciągnąć. Sztampa i płascy bohaterowie nie przeszkadzają. Jak oceniam

7/10
🌶️ Pikanteria - co to znaczy?

Jak dosłowne są sceny intymne: 0-2 najwyżej pocałunki, 3-5 zasygnalizowane, 6-10 opisane wprost. To opis, nie ocena. Jak oceniam

9/10
Wiek - co to znaczy?

Mój próg, nie oznaczenie wydawcy. Liczą się sceny intymne, ale też przemoc, używki i ciężar tematu. Jak oceniam

18+

Tropy w książce

Motywy

  • romans new adult
  • różnica wieku
  • ojciec chłopaka
  • zakazany romans
  • muzyka lat 80.
  • sceny 18+

Sięgnij, jeśli

  • lubisz zakazane romanse, w których napięcie rośnie przez pół książki, zanim ktokolwiek kogoś pocałuje
  • różnica wieku w romansie cię nie odstrasza, a gburowaty facet, który mięknie przy dziewczynie od Def Leppard, to twój ulubiony typ
  • masz słabość do historii o dziewczynie znikąd, która w końcu dostaje tort, ogródek i kogoś, kto o niej pamięta

Odpuść, jeśli

  • relacja, w której gospodarz domu odsyła lokatorkę słowami „Idź do swojego pokoju” i daje jej klapsa, budzi w tobie raczej niepokój niż motylki
  • długie, bardzo dosłowne sceny seksu z dialogami w stylu „Mów tak, jak mówią dorośli” wolisz omijać szerokim łukiem
  • irytują cię bohaterowie, którzy przez kilkanaście rozdziałów powtarzają „nie możemy”, a potem i tak mogą

Dlaczego taka ocena

🧠 Dla koneserów

3/10
  • Jordan. Najmocniejsza strona książki. Dziewczyna z przyczepy, o której urodzinach nie pamięta ojciec, sama płaci rachunki, odmawia pożyczek, siada na dnie basenu, żeby oswoić strach, i nie daje sobie wejść na głowę. Jej lęk przed byciem dla kogokolwiek ciężarem jest napisany z wyczuciem i tłumaczy więcej niż niejeden monolog.
  • Cole, czyli przeszkoda z charakterem. W gatunku, w którym zdradzony chłopak zwykle jest rekwizytem, Cole dostaje własną historię: śmierć przyjaciela, za którą się obwinia, ucieczkę w picie i decyzję o marynarce. Jego rozmowa z ojcem przy piwie to jedna z niewielu scen, w których coś się zmienia w człowieku, a nie w łóżku.
  • Fabuła z okładki. Cały pomysł mieści się w opisie wydawcy: ona, ojciec chłopaka, jeden dom. Reszta to wariacje na temat spojrzeń nad wyspą kuchenną, zazdrości o kolejną kobietę albo kolejnego chłopaka i przeprosin. Trzeci akt stoi na rozstaniu, którego bohater mógł uniknąć jednym zdaniem, a kłopot z synem rozwiązuje się sam, kiedy Cole wraca z wojska i przy piwie wszystko rozumie.
  • Kontrola podana jako troska. Pike jest gospodarzem domu, w którym Jordan mieszka za darmo, ojcem jej chłopaka i facetem dwa razy od niej starszym. Mówi do niej „mała dziewczynko”, zakazuje jej spływu i pracy, odsyła do pokoju, potrząsa nią w kłótni, a raz przerzuca ją przez ramię i daje klapsa. Jordan się odgryza, a narrator czasem przyznaje, że to „nieco paternalistyczne”, ale każdy taki wybuch kończy się tu pocałunkiem, a nie rozmową.
  • Czarne charaktery z tektury. Lindsay manipuluje, kłamie i w nocy wchodzi do łóżka byłego, Jay w liceum bił Jordan, a dziś grozi i kpi, Cramer gapi się zza płotu. Każde z nich ma jedną funkcję: wypaść gorzej od głównej pary.

💖 Dla relaksatorów

7/10
  • Slow burn, który działa. Do pierwszego pocałunku dochodzi mniej więcej w połowie książki, a wcześniej jest pizza przed telewizorem, krojenie arbuza o pierwszej w nocy i ciężkie milczenie w ciężarówce. Kto lubi zakazane napięcie, dostanie je długo podgrzewane.
  • Letni klimat. Tort z różami i zapałka zamiast świeczki, kasety po zmarłym ojcu, ogródek wykopany przez jedną dobę, jazda w błocie i Def Leppard z pożyczonego boomboxa. Te sceny są ciepłe, zabawne i to one zostają po lekturze najdłużej.
  • Drugi plan z humorem. Shel, która broni Jordan jak matka, Cam z ciętym językiem i jeszcze ostrzejszym kolanem oraz Dutch, który przez drzwi łazienki każe przekazać Jordan, żeby pozbierała ubrania spod prysznica szefa.
  • Finał dla romantyków. Wielki gest w przydrożnym motelu, pierścionek w kształcie róży i epilog z dziećmi. Nikt nie zostaje z pustymi rękami, łącznie z Cole'em.
  • Ping-pong. Po pierwszej wspólnej nocy fabuła wpada w pętlę: sekret, zazdrość, gierka, scena łóżkowa, „nie możemy” i od nowa. Czterysta siedemdziesiąt stron to o dobrą setkę za dużo, a ultimatum i rozstanie w trzecim akcie widać z daleka.

Cztery warstwy książki

Fabuła i rozwój akcji

4

Otwarcie w kinie to świetny haczyk, a początek ma przyjemny rytm, bo każda scena coś przesuwa: deszcz na budowie, noc na stole bilardowym, ogródek, tort. Potem fabuła zamienia się w karuzelę zazdrości i pojednań, a wątek syna, który mógłby dać prawdziwy konflikt, zostaje rozwiązany w jednej rozmowie przy piwie. Trzeci akt jest przewidywalny co do rozdziału.

Bohaterowie i relacje

5

Jordan jest pyskata, zaradna i ciepła, a Pike przekonuje jako samotny facet, który pod czterdziestkę odkrywa, że jeszcze nie zaczął żyć. Problem w tym, że jego opiekuńczość co chwilę przechodzi w kontrolę, a książka nazywa to namiętnością. Cole zaskakuje na plus, Shel i Cam dodają scenom ciepła, za to Lindsay, Jay i Cramer to szkice z jedną cechą.

Styl pisania i atmosfera

4

Narracja na zmianę z głowy Jordan i Pike'a, w czasie teraźniejszym, sprawdza się w scenach codzienności i w przepychankach słownych. Monologi wewnętrzne kręcą się jednak wokół tych samych zdań o pożądaniu i winie, a sceny seksu toną w wulgaryzmach i tautologiach w stylu „Jestem taka mokra i wilgotna tylko dla ciebie”. Na plus ścieżka dźwiękowa z lat osiemdziesiątych, która buduje połowę klimatu.

Rozrywka i wartość

6

Daje dokładnie to, co obiecuje okładka: zakazane napięcie, mnóstwo seksu i romantyczny finał z epilogiem. Bawiłem się nieźle przy domowych scenach i przy Cam, męczyłem się w środku, kiedy po raz kolejny ktoś trzaskał drzwiami z zazdrości. Odejmuję za długość i za to, że nierówność sił jest tu elementem erotycznej gry, a nie problemem, z którym bohaterowie się mierzą.

Krótko o książce, bez spoilerów

Dziewiętnastoletnia Jordan spędza urodziny w kinie obok przystojnego nieznajomego, a po seansie dowiaduje się, że to ojciec jej chłopaka, u którego za kilka dni zamieszka. Zakazany romans pod jednym dachem, w którym napięcie rośnie powoli i z wdziękiem, a potem bohaterowie przez wiele rozdziałów odbijają między sobą to samo „nie możemy”.

Chcesz poznać fabułę etap po etapie?Streszczenie

Cytat, który zapadł mi w pamięć

„Czas mija szybciej od wystrzelonej kuli, a strach podsuwa nam wymówki.”Birthday Girl, Penelope Douglas

Poruszane motywy

Penelope Douglas opowiada o dwojgu samotnych ludzi, których dzieli dziewiętnaście lat i jeden chłopak. Jordan dorastała w przyczepie, w której nikt nie pamiętał o jej urodzinach, i przy każdej świeczce powtarza to samo życzenie, żeby jutro było lepsze niż dzisiaj. Pike został ojcem jako dziewiętnastolatek, całe dorosłe życie podporządkował synowi, którego matka i tak nastawiła przeciwko niemu, a jego rzeczy od dziesięciu lat leżą w kartonach w piwnicy. Kiedy zamieszkują pod jednym dachem, oboje odkrywają, jak wygląda dom, w którym ktoś na kogoś czeka, tyle że ceną może być więź Pike'a z synem. Książka przyznaje, że różnica wieku i układ sił są problemem, ale bardziej interesuje ją napięcie niż odpowiedź. Główne elementy historii: Zakazany romans - dziewczyna syna i ojciec chłopaka, którzy przez długie rozdziały udają, że nic się nie dzieje. Dom - kuchnia, ogródek i basen jako pierwsze miejsce, w którym Jordan nie czuje się ciężarem. Ojciec i syn - Pike walczy o Cole'a, a romans może zniszczyć ich ostatnią szansę. Szacunek do siebie - Jordan uczy się, że zasługuje na więcej niż okruchy uwagi od chłopaków, rodziców i samego Pike'a. Pieniądze - rachunki, kredyt studencki i klub ze striptizem, w którym siostra w jeden wieczór zarabia na miesięczny czynsz. Przemoc i strata w tle - były chłopak, który bił Jordan w liceum, i przyjaciel, który zginął, bo Cole się upił. Życzenia - świeczki zdmuchiwane z zamkniętymi oczami, słoik z marzeniami i tatuaż, który Pike robi sobie na pamiątkę.

Pytania i odpowiedzi

Czy „Birthday Girl” należy do jakiejś serii?

Nie. To samodzielna powieść z zamkniętym zakończeniem i epilogiem, więc nie trzeba znać innych książek Penelope Douglas, żeby ją zrozumieć.

Ile stron liczy „Birthday Girl”?

470 stron w wydaniu Wydawnictwa NieZwykłe z 2019 roku, choć oczywiście zależy to od konkretnego wydania.

Od ilu lat jest ta książka?

Tylko dla dorosłych, 18+. Sceny seksu są liczne, długie i bardzo dosłowne, z wulgarnym słownictwem, a sama relacja opiera się na dużej różnicy wieku i nierówności sił: Pike jest gospodarzem domu, w którym Jordan mieszka, i ojcem jej chłopaka. W tle są też zdrada, alkohol, klub ze striptizem, śmierć przyjaciela w wypadku i wspomnienie przemocy ze strony byłego chłopaka. Jeśli ktoś w związku cię bije, zastrasza albo kontroluje, porozmawiaj z dorosłym, któremu ufasz, albo zadzwoń pod bezpłatny numer 116 111 (telefon zaufania dla dzieci i młodzieży).

Dla kogo przeznaczona jest ta książka?

Dla pełnoletnich relaksatorów, którzy lubią zakazane romanse z różnicą wieku, długo podgrzewane napięcie i sporo pikanterii, a nierówność sił między bohaterami ich nie zniechęca. Konesera ujmie Jordan i wątek Cole'a, ale fabuła nie wychodzi poza jeden pomysł.

A Ty? Znasz tę książkę?

Oceny czytelników

Twoja ocena może być zupełnie inna niż moja. Dużo zależy od tego, kiedy po nią sięgasz.

Twoja ocena w skali 1-10

Bez logowania. Jeden głos z jednej przeglądarki - możesz go potem zmienić.

Masz inne zdanie? Oceń książkę wyżej albo napisz do mnie na Instagramie lub TikToku.

Co czytać dalej

Zrób test: co czytać dalej