Przejdź do treści
Półka Moje książki
Okładka: Szeptucha, Katarzyna Berenika Miszczuk

Recenzja

Szeptucha - recenzja, od ilu lat i dla kogo

Katarzyna Berenika Miszczuk

Ten od Liceum

★ 6/10
Ocena ogólna - co to znaczy?

Jedna, łączna ocena książki. Biorę pod uwagę wszystko, co opisuję w tej recenzji: styl, bohaterów, fabułę i emocje. To nie średnia z ocen dla koneserów i relaksatorów. To moja ocena z tego momentu życia. Ta sama książka za rok albo za pięć lat może trafić do ciebie mocniej albo słabiej - i to normalne. Jak oceniam

🧠 Koneser - co to znaczy?

Dla wymagających: liczy się nietuzinkowa fabuła, zwroty akcji i dobrze napisani bohaterowie. Jak oceniam

5/10
💖 Relaksator - co to znaczy?

Dla tych, którzy chcą się po prostu wciągnąć. Sztampa i płascy bohaterowie nie przeszkadzają. Jak oceniam

7/10
🌶️ Pikanteria - co to znaczy?

Jak dosłowne są sceny intymne: 0-2 najwyżej pocałunki, 3-5 zasygnalizowane, 6-10 opisane wprost. To opis, nie ocena. Jak oceniam

4/10
Wiek - co to znaczy?

Mój próg, nie oznaczenie wydawcy. Liczą się sceny intymne, ale też przemoc, używki i ciężar tematu. Jak oceniam

16+

Tropy w książce

  • Romantasy
  • Slow burn

Motywy

  • słowiańska fantasy
  • alternatywna historia Polski
  • demony z ludowych wierzeń
  • romans z tajemnicą
  • humor i hipochondria
  • polska autorka

Sięgnij, jeśli

  • lubisz fantasy z humorem, w której bohaterka komentuje magię jak lekarz na dyżurze
  • chcesz poznać słowiańskie demony, od ubożąt po wąpierze, w wersji z kieleckiej wsi
  • szukasz romansu, który rozkręca się powoli między nocnym kopaniem grobów a ogniskami szeptuch

Odpuść, jeśli

  • powtarzane żarty o kleszczach i szukaniu męża irytują cię już przy drugim podejściu
  • oczekujesz, że pierwszy tom rozstrzygnie coś więcej niż to, kto komu obiecał kwiat
  • wolisz bohaterki, które na widok męskiego brzucha nie zapominają, co chciały powiedzieć

Dlaczego taka ocena

🧠 Dla koneserów

5/10
  • Świat z pomysłem. Polska, w której Mieszko I nie przyjął chrztu, to więcej niż dekoracja: król Mieszko XII, warszawska policja w ułańskich mundurach, budzik piejący jak zarzynany kogut, obowiązkowy rok praktyk u szeptuchy po medycynie i Jare Święto zamiast Wielkanocy. Autorka zna ludowe wierzenia i podaje je konkretnie: wąpierz nie ma kości, jego grób posypuje się makiem, a ubożętom zostawia się spodeczek mleka.
  • Baba Jaga. Szeptucha, która przy klientach mówi gwarą i błyska złotą licówką, a po godzinach mieszka w chromowanej willi z arsenałem w piwnicy. Cyniczna, pazerna, a jednak troskliwa, i do ostatnich stron nie byłem pewien, po czyjej stronie stoi. Najciekawsza postać tej książki.
  • Kwiat zakwitnie w następnym tomie. Cała intryga kręci się wokół kwiatu paproci, który ma się pojawić w Noc Kupały, a akcja kończy się na Zielonych Świątkach. Sporą część środka zajmuje polowanie na wąpierza po okolicznych cmentarzach. To porządny epizod, tylko że poboczny, a główna oś przez ten czas stoi w miejscu.
  • Tajemnice widać z daleka. Prawdę o Mieszku odgadłem na długo przed bohaterką, bo imię, tatuaż na ramieniu, blizna pod sercem i rozmowy o kwiecie paproci podsuwają ją wprost. Z sekretem jednej z bliskich Gosi osób jest podobnie: wskazówek jest tyle, że wyznanie w finale niczego we mnie nie przestawiło.
  • Romans z półki. Chłodny, piękny i starszy od bohaterki o całe epoki mężczyzna, który odpycha ją dla jej dobra, to figura dobrze znana z wampirycznych romansów, z których książka sama żartuje, wspominając „słynny hollywoodzki przebój dla nastolatek”. Mieszko poza kilkoma wybuchami bitewnej furii jest głównie piękny, milczący i nieszczęśliwy.

💖 Dla relaksatorów

7/10
  • Humor. Gosia przeprowadza u szeptuchy pełny wywiad lekarski z przeziębioną klientką, chodzi po lesie w stroju antykleszczowym i nawet bogu diagnozuje obrzęki nóg. Utopiec okazuje się jej hydraulikiem, który najlepiej pamięta stringi wyciągnięte z filtra pralki. Uśmiałem się nie raz.
  • Klimat słowiańskiej wsi. Ogniska szeptuch na Łysej Górze, topienie Marzanny w Bieliniance, nalewki Baby Jagi, nocne kopanie grobów i chatka w środku puszczy. Folklor jest tu podany jak przygoda, nie jak lekcja z podręcznika.
  • Sława. Przyjaciółka, która co miesiąc farbuje włosy na inny kolor, zapomina o czynszu i ma własne tajemnice. Ich przekomarzanie należy do najprzyjemniejszych fragmentów książki.
  • Te same żarty w kółko. Kleszcze, „Prędzej umrę!”, „Hę?”, majtki z Hello Kitty i obsesja na punkcie znalezienia męża wracają tyle razy, że w końcu zamiast bawić, męczą. Do tego Radek, który rozmawia wyłącznie z dekoltem bohaterki: za pierwszym razem to zabawne, za piątym już nie.
  • Finał bez rozstrzygnięcia. Finał zostawia bohaterkę z trzema obietnicami złożonymi trzem stronom i bez kwiatu. Kto lubi zamknięte historie, będzie musiał od razu sięgnąć po kontynuację.

Cztery warstwy książki

Fabuła i rozwój akcji

5

Początek ma świetny rytm: wygnanie lekarki na wieś, Baba Jaga z kamieniem piorunowym, nocne odkopywanie go na rozstajach i wizja na Łysej Górze, po której świat Gosi staje na głowie. Potem fabuła zamienia się w długie polowanie na wąpierza i serię wizyt sług kolejnych bogów, a rozstrzygnięcie, czyli Noc Kupały, zostaje na kolejny tom. Pakty z bogami w finale są sprytne, ale na razie niewiele z nich wynika.

Bohaterowie i relacje

6

Gosia jest neurotyczna, gadatliwa i zabawna, więc albo się ją polubi, albo będzie się jej mieć dość po stu stronach. Baba Jaga i Sława mają charakter i własne sekrety, a wiecznie pijany żerca Mszczuj i hydraulik-utopiec to świetne epizody. Słabiej wypada Mieszko, który poza tajemnicą ma niewiele cech, i Radek, sprowadzony do mięśni i spojrzeń w dekolt.

Styl pisania i atmosfera

6

Narracja Gosi w pierwszej osobie jest lekka, gawędziarska i pełna autoironii, a gwara, którą Baba Jaga udaje przed klientami, to doskonały pomysł. Ogniska, bagna i drzewo kosmiczne mają nastrój. Przeszkadzało mi, że żarty sypią się nawet w scenach, które prosiły o grozę, i że te same powiedzonka wracają rozdział po rozdziale.

Rozrywka i wartość

7

Przeczytałem z przyjemnością i chętnie zajrzę do Bielin na Noc Kupały. To dobra, lekka rozrywka z oryginalnym tłem, której odejmuję za powtarzalny humor i za to, że pierwszy tom głównie przygotowuje grunt pod następne.

Krótko o książce, bez spoilerów

Gosława Brzózka, świeżo upieczona lekarka i zatwardziała sceptyczka, jedzie na roczne praktyki do wiejskiej szeptuchy w Polsce, która nigdy nie przyjęła chrztu, i odkrywa, że słowiańscy bogowie istnieją i bardzo jej potrzebują. Lekka, zabawna fantasy z romansem, która lepiej buduje świat niż fabułę.

Chcesz poznać fabułę etap po etapie?Streszczenie

Cytat, który zapadł mi w pamięć

„Bogowie są mściwi i źli. Upomną się o ciebie.”Szeptucha, Katarzyna Berenika Miszczuk

Poruszane motywy

Katarzyna Berenika Miszczuk zadaje pytanie, co by było, gdyby Mieszko I nie przyjął chrztu, i odpowiada na nie z przymrużeniem oka. W jej Królestwie Polskim pogańscy bogowie są równie oczywistą częścią codzienności jak przychodnia i bus do Kielc, a szeptuchy stanowią pierwszą linię publicznej służby zdrowia. Na tym tle autorka opowiada o zderzeniu racjonalistki z wiarą: Gosia ufa bakteriom, antybiotykom i dezynfekcji, a musi pogodzić się z tym, że ubożęta piją mleko ze spodeczka, a bogowie targują się o jej życie. To również historia o zaufaniu, bo każdy wokół bohaterki czegoś od niej chce, i o nieśmiertelności, która po tysiącu lat przestaje być darem. Główne elementy historii: Słowiańska alternatywa - Polska bez chrztu, z królem Mieszkiem XII, Jarym Świętem i obowiązkowymi praktykami u szeptuchy. Ludowa demonologia - ubożęta, płanetnik, leszy, utopiec, rusałki i wąpierz, każdy z własnymi regułami i słabościami. Sceptyczka wśród cudów - lekarka-hipochondryczka, która przy każdym spotkaniu z magią myśli o kleszczach i antybiotykach. Gra z bogami - Weles i Świętowit chcą kwiatu paproci, a Gosia próbuje przechytrzyć obu. Romans z tajemnicą - Mieszko, który pomaga bohaterce, ale ma własny powód, by zdobyć kwiat. Przyjaźń i sekrety - Sława, Baba Jaga i pytanie, komu w ogóle można ufać.

Pytania i odpowiedzi

Czy „Szeptucha” jest częścią serii?

Tak, otwiera cykl „Kwiat paproci”. Akcja urywa się kilka tygodni przed Nocą Kupały, w którą ma zakwitnąć tytułowy kwiat, więc na rozstrzygnięcie trzeba poczekać do dalszej części cyklu. Ten tom zamyka tylko wątek wąpierza.

Ile stron liczy „Szeptucha”?

416 stron w wydaniu W.A.B. z 2016 roku, choć oczywiście zależy to od konkretnego wydania.

Od ilu lat jest ta książka?

Daję próg 16+. Bohaterka ma 24 lata, a w książce są krwawa wizja bitwy, ataki wąpierza, który pije krew i rani bohaterkę, nocne rozkopywanie grobów i odcinanie głowy upirowi, sporo alkoholu i odurzanie ziołami, a także żarty o seksie, nagość i zasygnalizowana noc kochanków. Jeśli przemoc albo wątek bohatera zmęczonego życiem poruszy cię mocniej, porozmawiaj z zaufanym dorosłym albo zadzwoń pod bezpłatny numer 116 111 (telefon zaufania dla dzieci i młodzieży).

Dla kogo przeznaczona jest ta książka?

Dla relaksatorów, którzy lubią fantasy z humorem i romansem i chętnie poznają słowiańskie demony w swojskiej scenerii. Koneserów ucieszy pomysł na świat i postać Baby Jagi, ale fabuła tego tomu to dopiero rozbieg przed właściwą rozgrywką.

A Ty? Znasz tę książkę?

Oceny czytelników

Twoja ocena może być zupełnie inna niż moja. Dużo zależy od tego, kiedy po nią sięgasz.

Twoja ocena w skali 1-10

Bez logowania. Jeden głos z jednej przeglądarki - możesz go potem zmienić.

Masz inne zdanie? Oceń książkę wyżej albo napisz do mnie na Instagramie lub TikToku.

Co czytać dalej

Miasto kości Cassandra Clare Też bohaterka, która nagle zaczyna widzieć ukryty świat demonów, a obok niej pojawia się tajemniczy chłopak. ★ 6/10🧠 5💖 7🌶️ 214+ Czytaj recenzję Asystentka złoczyńcy Hannah Nicole Maehrer Fantasy, w której gadatliwa narratorka i humor liczą się bardziej niż epicka fabuła. ★ 6/10🧠 4💖 7🌶️ 216+ Czytaj recenzję Dwór cierni i róż Sarah J. Maas Romans ze starszym od bohaterki o stulecia, nieśmiertelnym mężczyzną w baśniowym świecie pełnym groźnych istot. ★ 6/10🧠 4💖 7🌶️ 616+ Czytaj recenzję
Zrób test: co czytać dalej