O czym jest „Wojna dwóch królowych”?

W skrócie

„Wojna dwóch królowych” Jennifer L. Armentrout to czwarty tom cyklu „Z krwi i popiołu” i pierwszy, który ukazał się w Polsce nakładem Akurat. Akcja rusza tuż po finale „Korony ze złoconych kości”: Casteel oddał się w ręce Krwawej Królowej, żeby ocalić Poppy, a ona, już królowa Atlantii i bogini, prowadzi armię przez Solis. Ma jeden cel - odbić męża, zanim Isbeth, która okazała się jej matką, złamie go tak jak za pierwszym razem.

Poppy zdobywa kolejne miasta tak, żeby śmiertelnicy nie płacili za wojnę życiem, i przekonuje nieufnych generałów, że ta wojna ma się skończyć pokojem, a nie zgliszczami. Po drodze odkrywa, kim był jej ojciec, czym jest Krwawa Królowa i co mówi pełna przepowiednia, która nazywa ją Zwiastunem Śmierci i Zniszczenia. Rozdziały opowiadane przez Casteela pokazują, jak wygląda niewola w podziemiach Carsodonii, a przyjaźń Poppy i Kierana staje się czymś, czego żadne z nich nie umie jeszcze nazwać.

⚠️Dalej są spoilery. Etapy fabuły zdradzają zakończenie. Jeśli nie chcesz go znać, zatrzymaj się na opisie powyżej.

Etapy fabuły

1. 1

   Loch Krwawej Królowej

   Casteel siedzi w podziemnej celi gdzieś w Carsodonii, przykuty kajdanami z kamienia cienia i kości bóstwa. Panny służebne codziennie nacinają mu ramiona i zbierają krew, a do celi zaglądają zbłąkani Kraveni, których zabija łańcuchem. Odwiedza go Isbeth w towarzystwie Calluma, złotego Upiora z malowaną na twarzy maską. Krwawa Królowa przyznaje, że nigdy nie była Ascendentką, tylko demisem, fałszywym bogiem stworzonym przez Maleca, i pokazuje Casteelowi odciętą głowę króla Jalary, którą przysłała jej Poppy. Chce wiedzieć, gdzie pochowano Maleca. Casteel śmieje się jej w twarz, odmawia i obiecuje, że ją zabije, a Callum rzuca się na niego z nożem. Wkrótce więzień ma o jeden palec mniej.

2. 2

   Massene, szkatułka i Rozbójnik

   Od rozstania minęły dwadzieścia trzy dni. Poppy z Kieranem, który jest teraz Doradcą Korony, wilkłakami, Naillem i Emilem zdobywa w nocy Massene, miasto, którego Ascendenci przybili do bram dziesiątki śmiertelników w welonach Panny. Księcia Silvana, który przepowiada jej, że przyniesie tylko śmierć, zabija sztyletem z krwawnika. W bibliotece dworu odkrywa, że Rytuał i Wybrani istnieli na długo przed Ascendentami, a prastara staruszka Vessa, która służy Prawdziwej Koronie, dwa razy próbuje ją dźgnąć. Draken Rozbójnik, po raz pierwszy w ludzkiej postaci, wyjaśnia jej, że ojcem Poppy jest Ires, bliźniak Maleca, że jako bogini będzie musiała pić krew i że nie zakończyła jeszcze Selekcji. Potem gwardzista z Carsodonii przywozi szkatułkę od Isbeth i podrzyna sobie gardło. W środku leży palec Casteela z obrączką. Poppy traci kontrolę, ziemia drży, a wilkłaki same zmieniają postać. Zatrzymuje ją Kieran. Zapada decyzja: po zdobyciu Oak Ambler Poppy, Kieran i Rozbójnik pojadą do stolicy, a regentką zostanie Vonetta.

3. 3

   Sen w jaskini i śmierć drakenów

   Poppy śni, że jest z Casteelem w jaskini w Przyczółku Spessa, i budzi się z jego zapachem we włosach. Kieran przypomina sobie słowa ojca: bratnie serca potrafią spotykać się we śnie. Tej nocy rozpętuje się nienaturalna burza, piorun bije z wnętrza dworu i zabija szesnaście drakenów krążących nad obozem. Sprawczynią jest Vessa, która krwią i pierwotną magią użyczoną przez Isbeth przywołała esencję Kolisa, prawdziwego Pierwotnego Śmierci. Poppy zabija ją eterem. Rozbójnik tłumaczy, że Upiory były dziełem Kolisa, a trzeci synowie i córki noszą w sobie żar życia. Poppy, która nie umie przywrócić życia wilkłakom ani drakenom, zaczyna myśleć o rytuale Połączenia, który związałby życie Kierana z jej życiem. Przybywa Valyn z dwustutysięczną armią. Nieufnym generałom Poppy stawia warunki: żadnego głodzenia miast, żadnego burzenia Zapór i domów, łaska dla Ascendentów, którzy się poddadzą. Gdy generał Aylard zarzuca jej, że za bardzo pamięta, jak to jest być śmiertelnikiem, pokazuje moc, a generałowie klękają.

4. 4

   Oak Ambler i Świątynia Theona

   Poppy jedzie pod Oak Ambler w białym stroju Panny, żeby śmiertelnicy ją rozpoznali. Uciekający mieszkańcy wykrzykują imiona dzieci zabranych w dwóch ostatnich Rytuałach, a ojciec małego Abla daje jej pluszowego misia dla syna. Komendant Zapory nazywa ją Zwiastunem i odmawia, więc drakeny palą bramę. Przez wypalony otwór wychodzą tysiące ludzi, armia Atlantii szturmuje miasto, a żołnierze przed zamkiem Redrock składają broń, gdy Poppy ukazuje się w aurze. Ascendenci uciekli tunelami, zostawiając pułapki: w podziemiach czekają ich służący zamienieni w Kravenów, którzy zabijają wilkłaka Ardena, a w jednej z komnat wiszą dziewczęta w welonach Panny pod napisem z krwi. Pod Świątynią Theona Poppy znajduje grobowiec pełen dziecięcych ciał, siedemdziesiąt jeden świeżych i setki starszych. Każe kapłanom klęczeć twarzą do zwłok i sama podrzyna gardło kapłanowi Framontowi, który się uśmiecha. Rozbójnik pali świątynię. Nocą Poppy każe Kieranowi przysiąc, że jeśli kiedyś stanie się zagrożeniem dla świata, pogrzebie ją w kościanych łańcuchach jak Maleca. Nazajutrz oddaje misia rodzicom Abla i przemawia do miasta.

5. 5

   Tawny, przepowiednia i droga do stolicy

   Do Oak Ambler przyjeżdża przebudzona Tawny, zmieniona: ma śnieżnobiałe loki, niemal białe oczy i zimną skórę, a Poppy nie wyczuwa jej emocji. We śnie widziała Viktera. Przekazuje, że był on duszą zrodzoną po to, by chronić Poppy, i że taki sam był jej ojciec Leopold, że Vikter jest z niej dumny, i recytuje pełną przepowiednię o pierwszej i drugiej córce. Lord Sven podsuwa zaklęcie lokalizujące, do którego potrzeba krwi i cennego przedmiotu, a Poppy ma przy sobie drewnianego konika wyrzeźbionego przez Malika. Przebrani za Łowców, Poppy, Kieran i Rozbójnik ruszają wzdłuż Krwawego Lasu. W kolejnym wspólnym śnie Casteel mówi Poppy, że Isbeth jest demisem, a Rozbójnik wyjaśnia, że takiego fałszywego boga zabija się jak boga. W celi Casteel dźga Isbeth naostrzoną kością Kravena, a ona podaje mu łyk krwi, żeby jeszcze bardziej rozbudzić głód. Głodna Poppy pije krew Kierana i widzi jego wspomnienia. Na Zachodniej Przełęczy patrol rozpoznaje w niej Zwiastuna. W walce trafia ją zatruta strzała z kamienia cienia, a drogę zastępuje im panna służebna z dziesięcioma Upiorami. Poppy zgadza się pojechać do stolicy jako gość, bo inaczej Isbeth zabije Casteela, i traci przytomność.

6. 6

   Goście w Wayfair

   Poppy budzi się po dwóch dniach w swoim dziecięcym pokoju w zamku Wayfair. Panna służebna, Millicent, przynosi jej białą suknię, którą Poppy odrzuca. W Wielkiej Sali Isbeth ogłasza ludowi przebudzenie Zwiastuna, kłamie o gwałtach w zdobytych miastach i uzdrawia chorą dziewczynę, pojąc ją z kielicha, najpewniej atlancką krwią, a u jej boku stoi Malik. Na przyjęciu Poppy rozbija mentalne tarcze Malika i wyczuwa w nim wstyd, smutek i panikę. Isbeth każe jej wybrać, czy chce zobaczyć ojca, czy męża, a Poppy wybiera Casteela. Znajduje go wychudzonego, w żądzy krwi, niepoznającego jej, i dotykiem przywraca mu przytomność, lecz on nie chce pić jej krwi, a Isbeth nie pozwala jej zostać. Krwawa Królowa opowiada, jak trzymała Iresa i poczęła z nim Poppy, i przyznaje, że nie chce rządzić Atlantią, tylko zobaczyć śmierć każdego Atlanty, bo za śmierć syna wini Nyktosa. Tymczasem Millicent zmywa w celi farbę i pokazuje Casteelowi twarz łudząco podobną do twarzy Poppy: jest jej rodzoną siostrą, pierwszą córką, która nie przeżyła Selekcji. Ostrzega go, że po zakończeniu Selekcji Poppy stanie się bronią matki i tylko on będzie mógł ją powstrzymać. Callum dźga Casteela w pierś, żeby wykrwawić go do reszty.

7. 7

   Mgła, ucieczka i Mroczny

   Isbeth na oczach Poppy zabija mocą parę śmiertelników, więc Poppy postanawia uciekać tej samej nocy. Z okna wieży wywołuje pierwotną mgłę, która spowija Zaporę i całe miasto, z Kieranem i Rozbójnikiem przebija się przez rycerzy, a w Świątyni Nyktosa dołącza do nich Malik: Millicent jest jego bratnim sercem i to dla niej został. Prowadzi ich do celi Casteela, który w żądzy krwi nie przypomina już siebie. Malik dusi brata do nieprzytomności, Rozbójnik przepala kajdany, a Poppy zawala sufit celi. Ukrywają się w Stonehill u Descendentów Blaza i Clarizy. Casteel pije krew Poppy, wraca do siebie i opowiada jej o siostrze. Malik potwierdza, a Rozbójnik oznajmia, że Poppy nie jest boginią, tylko Pierwotną zrodzoną ze śmiertelnego ciała. Poppy przypomina sobie noc w Lockswood i rozpoznaje głos Mrocznego: to Malik, który z powodu przepowiedni chciał zabić ją jako dziecko, sprowadził Kravenów do gospody i w końcu się zawahał. Casteel zmusza brata, by przyłożył sobie nóż do gardła, a potem go bije. Do domu wchodzą Callum i Isbeth. Królowa żąda, by Poppy odnalazła i przyniosła jej Maleca w ciągu dwóch tygodni, a jako gwarancję Callum rzuca na Kierana klątwę, która go zabije, jeśli Isbeth jej nie zdejmie. Potem jednym mrugnięciem zabija Blaza i Clarizę. Poppy w furii burzy dom i dachy okolicznych domów, a śmiertelnicy kulą się przed nią ze strachu. Zatrzymuje ją dopiero Casteel.

8. 8

   Krwawy Las i Połączenie

   Armia Atlantii czeka w Padonii. W Białym Moście Ascendenci zostawili po sobie cmentarz, a w Padonii mieszkańcy stawili opór. Casteel ściska ojca, ale rozmowę o kłamstwach rodziców odkłada na później, a Malik wita się z nim lodowato. Eloana przysyła wieść, że grób Maleca leży w północno-wschodniej części Krwawego Lasu. Przy ruinach Poppy rzuca zaklęcie z pierścieniem Isbeth i świecący popiół prowadzi ich do skalnego wzgórza. Z tunelu wychodzą Gyrmowie strzegący grobowca, z których zaszytych ust wypełzają węże. W środku stoi trumna obita kośćmi bóstwa. Dziąsła Poppy krwawią, bo rosną jej kły. Po powrocie do Padonii Poppy, Casteel i Kieran nocą nad rzeką odprawiają rytuał Połączenia, który splata ich trzy życia, a Poppy sama decyduje, że posuną się dalej. Rano znak klątwy na ramieniu Kierana znika, ale nikt nie ma pewności, czy Połączenie ją pokonało, więc plan się nie zmienia. Vonetta zostaje regentką w Padonii, a Valyn ma ją wspierać.

9. 9

   Świątynia Kości

   Pod Świątynią Kości przy północnych bramach Carsodonii czekają armia rycerzy i Upiorów, Isbeth, Callum i Millicent. Callum zdejmuje klątwę z Kierana, a Isbeth, płacząc, wbija Malecowi w serce sztylet z kamienia cienia ukryty w pasie. Callum dziękuje Poppy: ofiarą miała być ona, ale wystarczyła krew Maleca. Ofiara z Maleca uwalnia Kolisa, Prawdziwego Króla, którego Ascendenci karmili dziećmi i którego przebudziła Ascendencja Poppy, a słowo Zwiastun znaczyło od początku tylko tyle, że Poppy zapowie jego powrót. Ziemia pęka, wypełzają z niej dakkai, giną Hisa, Naill, Emil i wilkłaki, a Delano ginie od sztyletu, który Poppy rzuciła w Isbeth, a ta odbiła go mocą. Powalona przez matkę Poppy przypomina sobie imię, które zdradziła jej Małżonka, gdy po Ascendencji unosiła się w nicości, i wykrzykuje je: Seraphena, prawdziwa Pierwotna Życia. Kończy Selekcję, wyrastają jej skrzydła z eteru, z rozdarcia w powietrzu wylatuje Nektas, a dakkai i Upiory obracają się w proch. Poppy, przez którą przemawia Seraphena, łamie Isbeth kość po kości i patrzy, jak matka umiera. Gdy się budzi, polegli żyją: przywróciła ich Poppy z pomocą Małżonki i Nyktosa, a dla równowagi wstali też wrodzy strażnicy. Rozbójnik zabrał wciąż żywego Maleca do Ilizjum, Millicent uciekła, a Malik pobiegł za nią. Nektas wyjaśnia, że Poppy jest Pierwotną Krwi i Kości, w której jako pierwszej połączyły się esencje życia i śmierci, że Jadis żyje, a Kolis jest wolny i jego zepsucie już zatruwa ziemię. Bogowie się budzą, a wojna z nimi dopiero się zaczyna.

Motywy i przesłanie

Ratowanie z niewoli

Poppy idzie przez całe królestwo po Casteela, który w celi traci samego siebie.

Wojna bez rzezi

Zdobywanie miast tak, by śmiertelnicy mieli dokąd wracać, i spór o to z generałami.

Matka i córka

Isbeth kocha na swój chory sposób i chce zemsty na całym świecie, a Poppy boi się, że ma to we krwi.

Przepowiednia o Zwiastunie

Lęk przed własną mocą i odczytanie słów bogini od nowa.

Rodzinne tajemnice

Brat, który był Mrocznym, siostra wśród panien służebnych i ojciec w klatce.

Przyjaźń i Połączenie

Kieran, Poppy i Casteel jako trójka, której życia splata rytuał.

Budzący się bogowie

Kolis, Nyktos i Małżonka jako zapowiedź większej wojny.

To opracowanie jest streszczeniem książki „Wojna dwóch królowych” (Jennifer L. Armentrout) i jej głównych wydarzeń. Nie jest to recenzja, lecz opis fabuły i motywów powieści.