Przejdź do treści
Półka Moje książki
Okładka: Fangirl, Rainbow Rowell

Recenzja

Fangirl - recenzja, od ilu lat i dla kogo

Rainbow Rowell

Ten od Liceum

★ 7/10
Ocena ogólna - co to znaczy?

Jedna, łączna ocena książki. Biorę pod uwagę wszystko, co opisuję w tej recenzji: styl, bohaterów, fabułę i emocje. To nie średnia z ocen dla koneserów i relaksatorów. To moja ocena z tego momentu życia. Ta sama książka za rok albo za pięć lat może trafić do ciebie mocniej albo słabiej - i to normalne. Jak oceniam

🧠 Koneser - co to znaczy?

Dla wymagających: liczy się nietuzinkowa fabuła, zwroty akcji i dobrze napisani bohaterowie. Jak oceniam

6/10
💖 Relaksator - co to znaczy?

Dla tych, którzy chcą się po prostu wciągnąć. Sztampa i płascy bohaterowie nie przeszkadzają. Jak oceniam

8/10
🌶️ Pikanteria - co to znaczy?

Jak dosłowne są sceny intymne: 0-2 najwyżej pocałunki, 3-5 zasygnalizowane, 6-10 opisane wprost. To opis, nie ocena. Jak oceniam

3/10
Wiek - co to znaczy?

Mój próg, nie oznaczenie wydawcy. Liczą się sceny intymne, ale też przemoc, używki i ciężar tematu. Jak oceniam

14+

Tropy w książce

Motywy

  • young adult
  • pierwszy rok studiów
  • fanfiki i fandom
  • bliźniaczki
  • zdrowie psychiczne

Sięgnij, jeśli

  • pamiętasz, jak to jest czekać na kolejny rozdział ulubionego fanfika albo samemu go pisać
  • lubisz romanse, w których chłopak zdobywa dziewczynę cierpliwością, piernikową latte i słuchaniem, jak czyta mu na głos
  • chcesz powieści o pierwszym roku studiów, w której lęk, rodzinne kłopoty i pisanie ważą tyle samo co miłość

Odpuść, jeśli

  • przewracasz oczami na fanfikowy romans dwóch czarodziejów, bo wstawek z Simonem i Bazem jest tu mnóstwo
  • oczekujesz intrygi z napięciem i zagadką, a dostajesz rok akademicki od września do maja
  • potrzebujesz finału, który domyka każdą sprawę, bo matka i fanfik zostają tu z uchylonymi drzwiami

Dlaczego taka ocena

🧠 Dla koneserów

6/10
  • Cath. Bohaterka z lękiem, który nie jest uroczą wadą: przez miesiąc je batony pod łóżkiem, bo nie wie, gdzie jest stołówka, w nocy sprawdza zamki i boi się, że odziedziczyła chorobę ojca. A przy tym jest złośliwa, bystra i w swoim internetowym świecie pewna siebie jak mało kto. Rowell pokazuje oba oblicza bez taryfy ulgowej.
  • Fandom potraktowany poważnie. Spór Cath z profesor Piper o to, czy fanfik to kradzież, czy remiks, to najciekawsza rozmowa o pisaniu, jaką czytałem w młodzieżówce. Autorka nie daje łatwej odpowiedzi: Piper ma trochę racji, Cath też, a Nick pokazuje, jak wygląda prawdziwe przywłaszczenie cudzych słów.
  • Rodzina z pęknięciami. Ojciec z zaburzeniami dwubiegunowymi, który odstawia leki, bo potrzebuje „dzikiego mózgu”, i bliźniaczka, która ucieka w picie, to najmocniejsze partie książki. Choroba psychiczna jest tu codziennością: pusta lodówka, kartki na ścianach salonu, wiersz pastą do zębów na lustrze.
  • Rok akademicki zamiast fabuły. Akcja płynie od września do maja i poza dwoma wstrząsami mało co ją napędza. Środek wypełniają kolejne wieczory przy laptopie, kolejne kawy od Leviego i kolejne rozmowy z Reagan na stołówce. Przyjemnie, ale bez niespodzianek.
  • Za dużo wycinków, za mało domknięć. Fragmenty kanonu i fanfików Cath to pomysłowy zabieg, tylko że część z nich to kolejne spojrzenia Simona i Baza, które niczego nie wnoszą. Matka znika z książki tak samo jak z życia córek, a o tym, czy Cath skończyła „Rób swoje”, nie dowiadujemy się wcale.

💖 Dla relaksatorów

8/10
  • Levi. Chłopak, który uśmiecha się do wszystkich, uparcie mówi do bohaterki Cather i całą jesień przesiaduje pod jej drzwiami. Gdyby był psem, byłby golden retrieverem, i autorka sama to przyznaje. Najlepsza para grumpy sunshine, jaką spotkałem na tej półce.
  • Czytanie na głos. Noc, w której Cath czyta Leviemu całych „Outsiderów” aż do ochrypnięcia, jest romantyczniejsza od większości scen łóżkowych z gatunku. Slow burn w dobrym wydaniu: pierwszy pocałunek trzeba sobie wyczekać i cieszy jak wygrana.
  • Humor. Reagan obgadująca ludzi na stołówce, Impreza Ratunkowa z Kanye, ojciec wymyślający reklamę psiego jedzenia dla ludzi. Dialogi iskrzą, a książka bawi nawet w szpitalnej poczekalni.
  • Przytulny kampus. Akademik, nocna biblioteka, piernikowa latte i bar dla kierowców ciężarówek o północy. Lektura jak koc i kubek kakao.
  • Objętość. Ponad czterysta pięćdziesiąt stron na jeden rok z życia studentki to sporo, a sceny z fanfików mogą wybijać z rytmu kogoś, kto przyszedł po romans, a nie po Simona Snowa.

Cztery warstwy książki

Fabuła i rozwój akcji

6

Fabuła to rok akademicki: przeprowadzka, zajęcia, święta, sesja i premiera ostatniego tomu Simona Snowa. Mocne zakręty są dwa, szpital ojca i zatrucie alkoholowe Wren, i oba wypadają świetnie. Między nimi tempo siada, a wątek matki i finał fanfika urywają się tam, gdzie wolałbym dostać jeszcze jedną scenę.

Bohaterowie i relacje

8

Cath, Levi, Reagan, Wren i ojciec to piątka, którą chce się znać. Reagan, opryskliwa i wiecznie skrzywiona, okazuje się przyjaciółką z prawdziwego zdarzenia, a ojciec bawi i łamie serce w tej samej scenie. Słabiej wypadają Nick, płaski jak kartka z jego notesu, i Laura, która pojawia się w dwóch scenach i znika, zanim zdążymy ją zrozumieć.

Styl pisania i atmosfera

7

Rowell pisze lekko, z ironią i czułością, a dialogi są ostre jak w dobrej komedii. Przeplatanie powieści wycinkami z fikcyjnej sagi i z fanfików to sprytny zabieg, bo widać, jak Cath przerabia własne życie na historie o Simonie. Tych wycinków jest jednak za dużo i nie wszystkie niosą treść.

Rozrywka i wartość

7

Przeczytałem z przyjemnością, czasem z uśmiechem od ucha do ucha, czasem ze ściśniętym gardłem przy szpitalnych rozdziałach. To książka dla każdego, kto kiedyś bardziej żył w ulubionej serii niż we własnym życiu, i dla rodziców, którzy chcą zrozumieć, o co w tym chodzi.

Krótko o książce, bez spoilerów

Cath pisze najpopularniejszy fanfik o Simonie Snowie w sieci, ale na pierwszym roku studiów nie umie znaleźć stołówki, a bliźniaczka Wren właśnie postanowiła żyć bez niej. Ciepła i zabawna powieść o lęku, pisaniu w cudzym świecie i chłopaku, który całą jesień przesiaduje w nie swoim pokoju.

Chcesz poznać fabułę etap po etapie?Streszczenie

Cytat, który zapadł mi w pamięć

„Tworząc, jesteś jak bóg, albo jak matka.”Fangirl, Rainbow Rowell

Poruszane motywy

Rainbow Rowell pisze o dziewczynie, która woli cudzy świat od własnego. W świecie Simona Snowa Cath wie, co robić: ma tysiące czytelników, pewną rękę i kontrolę nad każdą sceną. W prawdziwym życiu nie wie, gdzie stanąć w kolejce na stołówce, bliźniaczka idzie własną drogą, ojciec choruje, a matka, która odeszła dziesięć lat temu, nagle chce się poznać. Fanfiki są dla Cath ucieczką i talentem jednocześnie, a książka zadaje to samo pytanie co profesor Piper: czy potrafi opowiedzieć coś własnego. Odpowiedź przychodzi, kiedy Cath pozwala sobie napisać o tym, przed czym uciekała. Główne elementy historii: Fandom i pisanie - fanfiki, odsłony, komentarze i spór o to, gdzie kończy się inspiracja, a zaczyna kradzież. Bliźniaczki - Cath i Wren, które po osiemnastu latach w jednym pokoju uczą się żyć osobno. Lęk - batony pod łóżkiem zamiast stołówki, sprawdzanie zamków w nocy i strach przed nowymi ludźmi. Choroba ojca - epizod manii, szpital psychiatryczny i córka, która chce rzucić studia, żeby go pilnować. Porzucenie - matka, która odeszła 11 września 2001 roku i wraca, gdy córki są dorosłe. Pierwsza miłość - Levi, cierpliwość, czytanie na głos i pytanie, czy można się zakochać w kimś zupełnie innym niż ty. Przyjaźń - Reagan, która zaczyna od litości, a kończy jako najbliższa przyjaciółka Cath. Alkohol - imprezy Wren i noc, która kończy się w szpitalu.

Pytania i odpowiedzi

Czy „Fangirl” ma kontynuację?

To zamknięta powieść, którą można czytać bez żadnego przygotowania. Rainbow Rowell napisała potem osobną książkę „Nie poddawaj się”, czyli powieść o Simonie Snowie, bohaterze fanfika Cath. Losów Cath i Leviego ona nie kontynuuje, ale znajomość „Fangirl” dodaje jej smaku.

Ile stron ma książka?

454 strony w wydaniu Wydawnictwa Otwartego z 2015 roku, choć oczywiście zależy to od konkretnego wydania.

Od ilu lat jest ta książka?

Czternastolatek da radę. Scen seksu nie ma: są długie pocałunki, zdjęta koszula i jedna scena urwana w porę, a o pierwszym razie bohaterowie tylko rozmawiają. Poważniejsze są inne sprawy: siostra Cath trafia do szpitala z zatruciem alkoholowym, ojciec przechodzi epizod manii i ląduje w szpitalu psychiatrycznym, bohaterka zmaga się z lękiem, a przekleństw nie brakuje. Autorka pisze o tym ciepło i bez epatowania. Jeśli ktoś bliski choruje albo czujesz, że lęk czy picie zaczynają tobą rządzić, porozmawiaj z zaufanym dorosłym albo zadzwoń pod bezpłatny telefon zaufania dla dzieci i młodzieży 116 111.

Dla kogo jest ta książka?

Dla relaksatorów, którzy chcą ciepłego romansu z humorem i chłopakiem, w którym łatwo się zakochać. Dla wszystkich, którzy piszą albo czytają fanfiki i pamiętają premierę ostatniego tomu ukochanej serii. Koneserom spodobają się bohaterowie i rozmowy o pisaniu, choć fabuła nikogo nie zaskoczy. Jeśli lubisz „Eleonorę i Parka” albo „Charliego”, to też jest książka dla ciebie.

A Ty? Znasz tę książkę?

Oceny czytelników

Twoja ocena może być zupełnie inna niż moja. Dużo zależy od tego, kiedy po nią sięgasz.

Twoja ocena w skali 1-10

Bez logowania. Jeden głos z jednej przeglądarki - możesz go potem zmienić.

Masz inne zdanie? Oceń książkę wyżej albo napisz do mnie na Instagramie lub TikToku.

Co czytać dalej

Eleonora i Park Rainbow Rowell Ta sama autorka, ten sam czuły humor i miłość dwojga outsiderów, tylko w latach 80. i w dużo mroczniejszym domu. ★ 8/10🧠 7💖 8🌶️ 315+ Czytaj recenzję Charlie Stephen Chbosky Też wycofany bohater, pisanie jako sposób na przetrwanie i rodzinne rany, które wychodzą na wierzch powoli. ★ 9/10🧠 8💖 6🌶️ 315+ Czytaj recenzję Identical Aleksandra Negrońska Też: studia prawnicze w Leeds, zdrowie psychiczne. ★ 4/10🧠 2💖 6🌶️ 516+ Czytaj recenzję
Zrób test: co czytać dalej