O czym jest „Fangirl”?

W skrócie

„Fangirl” Rainbow Rowell to powieść young adult o pierwszym roku studiów, osadzona na Uniwersytecie Nebraski w Lincoln w roku akademickim 2011/2012. Osiemnastoletnia Cath z Omaha jest jedną z najpopularniejszych autorek fanfików w sieci: jako Magicath pisze „Rób swoje, Simonie”, ogromną opowieść o Simonie Snowie, bohaterze bestsellerowej serii o szkole magii Watford, i jego wrogu ze wspólnego pokoju, wampirze Bazie, w której obaj chłopcy są w sobie zakochani. Na każdy rozdział czekają tysiące czytelników, a ona sama boi się pójść na stołówkę.

Bliźniaczka Wren, z którą Cath dzieliła pokój przez osiemnaście lat i z którą zaczynała pisać fanfiki, na studiach chce mieszkać osobno i poznawać nowych ludzi. Cath zostaje z obcesową współlokatorką Reagan, jej wiecznie uśmiechniętym kumplem Levim, zajęciami z pisania u profesor Piper i ojcem, który w pustym domu w Omaha coraz gorzej radzi sobie sam. Do tego odzywa się matka, która zostawiła rodzinę dziesięć lat wcześniej.

Między rozdziałami są wycinki z kanonicznej serii o Simonie Snowie, autorstwa wymyślonej pisarki Gemmy T. Leslie, oraz z fanfików Cath. To powieść pojedyncza, a jej spin-offem jest osobna powieść o Simonie Snowie, „Nie poddawaj się”.

⚠️Dalej są spoilery. Etapy fabuły zdradzają zakończenie. Jeśli nie chcesz go znać, zatrzymaj się na opisie powyżej.

Etapy fabuły

1. 1

   Pokój 213 i batony pod łóżkiem

   Pierwszy dzień studiów na Uniwersytecie Nebraski w Lincoln. Osiemnastoletnia Cath trafia do pokoju 213 w akademiku Pound Hall i zastaje w nim chłopaka: to Levi, kumpel jej nowej współlokatorki Reagan, starszej o dwa lata, palącej i niezbyt rozmownej. Bliźniaczka Wren, która ostatniego lata ścięła włosy i postanowiła zamieszkać osobno, wprowadza się do Schramm Hall z Courtney, poznaną jeszcze w Omaha. Tata, Art, który pracuje w agencji reklamowej, wraca do pustego domu. Cath przez ponad miesiąc nie chodzi na stołówkę, bo nie wie, gdzie jest, i boi się tłumu, więc żywi się batonami proteinowymi schowanymi pod łóżkiem. Wieczorami dopisuje rozdziały „Rób swoje, Simonie” na portalu FanFixx, a na pierwszych zajęciach z pisania powieści u profesor Piper, na które jako jedyna pierwszoroczna dostała się na własną prośbę, odpowiada w notesie na pytanie, po co piszemy: „Żeby zniknąć”. W końcu Reagan znajduje w koszu stertę papierków, pyta, czy Cath ma zaburzenia odżywiania, i siłą prowadzi ją na obiad. Od tej pory jadają razem i obgadują ludzi przechodzących obok stolika.

2. 2

   Nick, Levi i koniec nocnego stolika

   Na zajęciach z pisania Cath tworzy parę z Nickiem, starszym studentem o krzaczastych brwiach. Wspólne opowiadanie, pisane ręcznie na zmianę w jego notesie w podziemiach biblioteki Love’a, dostaje od profesor Piper same A, więc spotykają się odtąd we wtorki i czwartki, kiedy Nick ma tam nocną zmianę. O fanfikach Cath mu nie mówi. Levi, który praktycznie mieszka w ich pokoju, wyjada jej batony, uparcie nazywa ją Cather i odprowadza nocą spod biblioteki, wołając na nią Czerwony Kapturek. Wren po pijanemu kpi przez telefon z Simona i Baza, co Cath odbiera jak zdradę. Wkrótce dzwoni Abel, chłopak z liceum, który wyjechał na studia do Missouri, i oznajmia, że poznał Katie, a ta napisała test do college’u na 95 procent. Wren przychodzi pocieszać siostrę i dopiero przy niej Cath się rozkleja. Tego wieczoru Levi poznaje Wren, a gdy Cath mówi, że przy siostrze czuje się jak ta brzydka, odpowiada, że jest raczej jak Clark Kent.

3. 3

   F za Simona i 911 z baru

   Weekend w Omaha pokazuje, że tata je mrożonki, nie śpi po nocach i obkleja salon pomysłami do kampanii Gravioli. Przy pożegnaniu mówi Cath, że odezwała się ich matka Laura, która odeszła od rodziny, gdy bliźniaczki chodziły do trzeciej klasy, i chce poznać córki. Cath odmawia, Wren obiecuje to przemyśleć. Profesor Piper zadaje opowiadanie zaliczeniowe na dziesięć tysięcy słów, a za scenę z niewiarygodnym narratorem, którą Cath napisała z perspektywy Baza, stawia jej F: postacie należą do Gemmy T. Leslie, więc to plagiat. Upokorzona Cath w pustym akademiku urządza sobie Imprezę Ratunkową z Kanye, rytuał sióstr na najgorsze dni, a wpadający po Reagan Levi tańczy z nią po łóżkach. Wtedy przychodzi SMS od Wren z baru Muggsy: „PRZYJDZ SZYBKO, 911”. Levi wiezie Cath furgonetką przez deszcz ze śniegiem. W barze pijani studenci obleśnie komentują bliźniaczki, Levi staje w ich obronie, a Jandro, wysoki chłopak z towarzystwa Wren, uderza jednego z nich w szczękę. Okazuje się, że Wren pomyliła kontakty i wzywała Courtney. Nie chce wracać, więc Levi zabiera przemoczoną Cath w spodniach od piżamy do całodobowego baru dla kierowców ciężarówek, karmi ją peklowaną wołowiną i wypytuje o fanfiki.

4. 4

   „Outsiderzy” na głos

   Levi namawia Cath, żeby czytała mu swoje fanfiki, i przynosi piernikową latte po ciąg dalszy opowieści o Simonie i Bazie w zamkniętym żłobku szkoły Watford. Retrospekcja wyjaśnia, że matka odeszła 11 września 2001 roku, a bliźniaczki chodziły potem razem na terapię. W drodze do domu na Święto Dziękczynienia Cath dowiaduje się, że Wren parę razy rozmawiała z matką przez telefon i w święto jedzie do niej na obiad. Wren zostaje u Laury na noc, a Cath z tatą jedzą indyka przed telewizorem. Po powrocie do Lincoln Levi wpada wściekły, bo Reagan nie przyszła pomóc mu przed testem z „Outsiderów”, od którego zależy jego miejsce na kierunku. Wyznaje, że nie potrafi przeczytać książki: słowa przelatują mu przez głowę, więc słucha audiobooków i nagrywa wykłady. Cath czyta mu całą powieść na głos, aż do ochrypnięcia, a po ostatnim zdaniu, leżąc obok siebie na jej łóżku, całują się i zasypiają. Rano wchodzi Reagan. Levi ucieka spóźniony do pracy, a Reagan wyjaśnia, że byli parą w liceum, zerwali, bo ciągle go zdradzała, i nie ma nic przeciwko.

5. 5

   Impreza, Nick i szpital św. Richarda

   Reagan zaciąga Cath na imprezę u Leviego, gdzie ta widzi, jak Levi całuje w kuchni starszą blondynkę. Cath wychodzi od razu i przestaje odbierać jego telefony. Zamiast opowiadania zaliczeniowego pisze rozdział za rozdziałem fanfika, a Nick oznajmia, że ich wspólny tekst odda jako swoją pracę zaliczeniową, bo pomysł był jego, a ona była świetną redaktorką. Tuż przed sesją dzwoni Kelly, szef taty: ojciec od kilku dni nie wychodził z biura i trafił do Centrum Zdrowia Psychicznego i Behawioralnego im. św. Richarda w Omaha. Wren radzi zostać na egzaminach, więc Cath dzwoni do Leviego, który bez pytań wiezie ją do Omahy i czeka w poczekalni. Tam tłumaczy, że to był zwykły pocałunek, a Cath odpowiada, że dla niej pocałunki nie są zwykłe, i odsyła go. W domu pierze ubrania z kilku tygodni, wyrzuca pudełka po pizzy i znajduje na lustrze w łazience wiersz napisany przez ojca pastą do zębów. Tata ma zaburzenia dwubiegunowe i odstawia leki, bo, jak mówi, spowalniają mu mózg. Cath opuszcza egzamin z psychologii, nie oddaje opowiadania i wspomina, jak w wieku szesnastu lat bała się, że odziedziczyła po nim chorobę.

6. 6

   Święta bez choinki

   Tata wraca do domu po tygodniu, a Wren często nie wraca na noc, bo nie chce, żeby siostra widziała ją pijaną. Dwudziestego trzeciego grudnia wybucha kłótnia: Wren idzie na Wigilię do rodziny Laury, Cath zostaje z ojcem i rzuca, że woli być załamana niż zalana w trupa. W Wigilię cała trójka ogląda filmy o Simonie Snowie, zanim Wren wyjdzie do matki, a tata przypomina sobie, że nie mają choinki. Prezenty leżą rano pod zdjęciem drzewka z 2005 roku. W ostatnim pudełku jest wisiorek ze szmaragdem od Laury, taki sam, jaki Wren nosi już na szyi. Cath postanawia nie wracać do Lincoln, tylko studiować w Omaha i pilnować ojca, ale tata mówi, że byłaby to kapitulacja, i prosi, żeby wróciła. Zgadza się na jeszcze jeden semestr.

7. 7

   Druga szansa i pierwsza randka

   W semestrze letnim w arkuszu ocen z pisania Cath zamiast oceny ma skrót „nkpl”. Profesor Piper w gabinecie spiera się z nią o fanfiki, ale przyznaje, że w najlepszych fragmentach pracy Nicka słyszała jej głos, i proponuje odroczenie: opowiadanie można oddać do końca semestru. Pod drzwiami pokoju czeka Levi. Mówi, że przez cztery miesiące próbował ją pocałować, przez sześć tygodni zastanawiał się, jak wszystko zepsuł, i pyta, czy Cath będzie mu kibicować. Reagan ustala zasady: żadnych opowieści o seksie i żadnego migdalenia się przy niej. Pierwsza randka to nocny spacer po Kampusie Wschodnim, na którym Levi ma prawie wszystkie zajęcia, z gorącą czekoladą z automatu i zaśnieżonymi ogrodami. Odtąd widują się codziennie. Levi wiezie Cath przez zamieć do Omahy, poznaje jej ojca, zostaje na noc na kanapie i ogląda pokój bliźniaczek oklejony Simonem Snowem. Cath opowiada mu o matce, która nigdy nie chciała mieć dzieci.

8. 8

   Szpital Świętej Elżbiety

   Weekend, w którym Levi jest w rodzinnym Arnold, a tata w Tulsie, miał być czasem na pisanie. Wieczorem na ekranie telefonu wyświetla się imię Wren, z którą Cath nie rozmawiała od świąt, ale w słuchawce odzywa się Laura: Wren leży w szpitalu Świętej Elżbiety z zatruciem alkoholowym, ktoś ją tam zostawił i odjechał. Reagan podwozi Cath. Na korytarzu Cath po raz pierwszy od dziesięciu lat widzi matkę, a ta chce wyjść, zanim zobaczy Wren. Cath każe jej się bardziej postarać, ale Laura odchodzi. Wren pod kroplówką niczego nie pamięta i płacze, a siostra kładzie się obok niej na łóżku. Tata przyjeżdża po siedmiu godzinach jazdy wypożyczonym samochodem, a Levi wraca z Arnold z dwiema kawami i bananem w kieszeni. W Omaha ojciec stawia warunki: Wren może wrócić na studia, ale nie pije wcale, chodzi do specjalisty i na mityngi AA. Siostry się godzą, a Wren wyznaje, że przez cały czas czytała „Rób swoje”.

9. 9

   „Simon Snow i ósmy taniec”

   Levi przywozi Cath do domu, który wynajmuje z kolegami, przedstawia ją wszystkim jako swoją dziewczynę i na starej kanapie w pokoju na poddaszu słucha, jak czyta mu dawny fanfik, a potem długo się całują. Mówi, że się w niej zakochuje. Wren wraca do życia siostry: jedzą razem i wspólnie planują zakończenie „Rób swoje”, a na przyszły rok Wren ma się przenieść do Pound Hall, bo Cath obiecała wspólny pokój Reagan. Pod drzwiami zjawia się Nick: jego opowiadanie wybrano do uniwersyteckiego pisma „Prairie Schooner”, ale profesor Piper zgodzi się tylko na publikację pod dwoma nazwiskami. Cath odmawia i oddaje mu całą historię. W kuchni Leviego Cath wyznaje, że zawsze czuła się gorszą z bliźniaczek, a on odpowiada, że wybiera ją, i oboje wyznają sobie miłość. Gdy Cath mówi, że nie napisze opowiadania, bo musi zdążyć z fanfikiem przed premierą ostatniego tomu, kłócą się. Levi wychodzi, ale po paru godzinach Cath znajduje go skulonego pod drzwiami. Nazajutrz rano, w jego pokoju, siada do laptopa i pisze opowiadanie o dwóch siostrach na schodkach za domem i samolocie nad głowami. O północy w księgarni Mól Książkowy w Omaha cała czwórka kupuje „Simon Snow i ósmy taniec”, a w ostatniej scenie Cath i Levi czytają go razem na głos w jej łóżku w akademiku. Ostatni wycinek to fragment opowiadania „Porzucone” Cather Avery, nagrodzonego jesienią 2012 roku w „Prairie Schooner”.

Motywy i przesłanie

Fandom i pisanie

Fanfiki, odsłony, komentarze i spór o to, gdzie kończy się inspiracja, a zaczyna kradzież.

Bliźniaczki

Cath i Wren po osiemnastu latach w jednym pokoju uczą się żyć osobno.

Lęk

Batony pod łóżkiem zamiast stołówki, sprawdzanie zamków w nocy i strach przed nowymi ludźmi.

Choroba ojca

Epizod manii, szpital psychiatryczny i córka gotowa rzucić studia, żeby go pilnować.

Porzucenie

Matka, która odeszła w 2001 roku i wraca, gdy córki są już dorosłe.

Pierwsza miłość

Levi, cierpliwość i czytanie na głos zamiast wielkich gestów.

Alkohol

Imprezy Wren i noc, która kończy się w szpitalu.

To opracowanie jest streszczeniem książki „Fangirl” (Rainbow Rowell) i jej głównych wydarzeń. Nie jest to recenzja, lecz opis fabuły i motywów powieści.