Przejdź do treści
Półka Moje książki
Okładka: Percy Jackson. Ostatni Olimpijczyk, Rick Riordan

Recenzja

Percy Jackson. Ostatni Olimpijczyk - recenzja, od ilu lat i dla kogo

Rick Riordan

Ten od Liceum

★ 8/10
Ocena ogólna - co to znaczy?

Jedna, łączna ocena książki. Biorę pod uwagę wszystko, co opisuję w tej recenzji: styl, bohaterów, fabułę i emocje. To nie średnia z ocen dla koneserów i relaksatorów. To moja ocena z tego momentu życia. Ta sama książka za rok albo za pięć lat może trafić do ciebie mocniej albo słabiej - i to normalne. Jak oceniam

🧠 Koneser - co to znaczy?

Dla wymagających: liczy się nietuzinkowa fabuła, zwroty akcji i dobrze napisani bohaterowie. Jak oceniam

7/10
💖 Relaksator - co to znaczy?

Dla tych, którzy chcą się po prostu wciągnąć. Sztampa i płascy bohaterowie nie przeszkadzają. Jak oceniam

9/10
🌶️ Pikanteria - co to znaczy?

Jak dosłowne są sceny intymne: 0-2 najwyżej pocałunki, 3-5 zasygnalizowane, 6-10 opisane wprost. To opis, nie ocena. Jak oceniam

2/10
Wiek - co to znaczy?

Mój próg, nie oznaczenie wydawcy. Liczą się sceny intymne, ale też przemoc, używki i ciężar tematu. Jak oceniam

10+

Tropy w książce

  • Od przyjaźni do miłości
  • Przybrana rodzina
  • Twisty i nieoczywiste rozwiązania

Motywy

  • fantasy młodzieżowe
  • mitologia grecka
  • półbogowie
  • bitwa o Manhattan
  • finał serii
  • przyjaźń
  • humor

Sięgnij, jeśli

  • przeczytałeś cztery poprzednie tomy i chcesz zobaczyć, jak rozwiąże się Wielka Przepowiednia
  • lubisz wielkie bitwy, w których ożywają pomniki, a rzeczni bogowie dają się przekupić
  • szukasz przygody dla dziesięcio-, dwunastolatka, która nie udaje, że wojna nic nie kosztuje

Odpuść, jeśli

  • zaczynasz od tego tomu, bo bez czterech poprzednich przepadnie większość emocji
  • oczekujesz zawiłej intrygi zamiast wojny rozpisanej na kolejne potyczki o mosty, parki i ulice
  • masz w domu wrażliwego dziewięciolatka, którego mocno dotknie śmierć kilku lubianych postaci

Dlaczego taka ocena

🧠 Dla koneserów

7/10
  • Przepowiednia z podwójnym dnem. Przez cztery tomy wszyscy, łącznie ze mną, zakładali, kim jest heros z Wielkiej Przepowiedni i co znaczy przeklęte ostrze. Riordan rozwiązuje ją inaczej, niż się spodziewałem, a przy tym zgodnie z każdym wersem i z tropami rozsianymi od początku serii. Dawno nie widziałem tak czysto rozegranego finału w fantastyce dla tej grupy wiekowej.
  • Bogowie na ławie oskarżonych. Tym razem przeciwnicy mają argumenty. Hermes zostawił syna samego z chorą matką, Zeus kazał wysadzić hotel z dziećmi Hadesa, Hades z zemsty przeklął Wyrocznię, a w armii Kronosa służą głównie nieuznane dzieci, o których rodzice zapomnieli. Książka nie rozgrzesza zdrajców, ale każe zapytać, kto ich takimi zrobił.
  • Szpieg, który boli. Kto donosił Kronosowi, nie zdradzę. Rozwiązanie tej zagadki bardziej boli, niż cieszy, i każe inaczej spojrzeć na kilka wcześniejszych scen. Do tego tytuł okazuje się mieć sens, którego się nie spodziewałem.
  • Wojna w odcinkach. Większość powieści to obrona Manhattanu rozpisana na kolejne starcia: most, park, ulica, następny potwór, następny tytan. Pomysły są efektowne, ale konstrukcja się powtarza, a groźny Hyperion przegrywa po kilku stronach i kończy jako drzewo w Central Parku.
  • Kawaleria zza rogu. Gdy obrońcy są o krok od klęski, ktoś zawsze nadjeżdża: centaury, domek Aresa, armia umarłych, cyklopi. Z wiedzą jest podobnie, bo prawie każda drzemka Percy'ego kończy się proroczym snem, który podaje mu brakujące informacje. Wygodne, ale przewidywalne.

💖 Dla relaksatorów

9/10
  • Humor w środku wojny. Dionizos grający w Pac-Mana na cudzej imprezie, cyklopi idący do boju z okrzykiem „Masło orzechowe!”, latająca maciora, którą ściąga na ziemię pomnik Hermesa, i tytan Prometeusz w smokingu. Nawet w najgorszych chwilach jest się z czego śmiać.
  • Nowy Jork jako pole bitwy. Posągi schodzą z cokołów, kamienne lwy sprzed biblioteki ruszają na potwora, do Olimpu jedzie się windą w Empire State Building, a bogowie East River i Hudson przekomarzają się jak sąsiedzi zza płotu. Miasto gra tu jedną z głównych ról.
  • Wszyscy na scenie. Grover, Tyson, Thalia, Nico, Clarisse, Chejron i Pani O'Leary dostają swoje wielkie chwile, a Percy i Annabeth po pięciu tomach przekomarzania się wreszcie przestają udawać.
  • Finał z sercem. Zakończenie wzrusza, ale nie przytłacza, domyka historię Percy'ego i zostawia czytelnika z dobrym uczuciem.
  • Ciężej niż wcześniej. Giną postacie, które znamy od kilku tomów, a jedna śmierć jest opisana dość wyraźnie. Młodszy czytelnik może potrzebować chwili, żeby to przetrawić.

Cztery warstwy książki

Fabuła i rozwój akcji

8

Wojna o Manhattan ma jasną stawkę i tykający zegar: Tyfon idzie na Nowy Jork, a Percy kończy szesnaście lat. Riordan sprawnie przeplata bitwy z wyprawą w przeszłość Luke'a, a rozwiązanie przepowiedni spina całą serię. Tracą na tym środkowe rozdziały, gdzie potyczka goni potyczkę, a pomoc zawsze przychodzi na czas.

Bohaterowie i relacje

8

Pod względem postaci to najmocniejszy tom serii. Luke z czarnego charakteru staje się postacią tragiczną, Annabeth musi rozliczyć się z dawnym przywiązaniem, a Nico, Clarisse i Silena dostają sceny, które zmieniają to, co o nich myślałem. Słabiej wypadają tytani: Hyperion i Krios są tłem, a ciekawy Prometeusz znika po jednej rozmowie.

Styl pisania i atmosfera

7

Ten sam pyskaty Percy, który komentuje wszystko, łącznie z końcem świata, i ten sam lekki styl, w którym mitologia wchodzi bokiem. Humor dobrze równoważy tu powagę. Opisy bitew bywają jednak monotonne, a sny i wizje jako sposób na podawanie informacji zaczynają zgrzytać.

Rozrywka i wartość

9

Godne zakończenie serii, które bawi, wzrusza i daje do myślenia. Wybór, przed którym Percy staje na Olimpie, i prośba, z jaką występuje do bogów, to dobra puenta całej historii o dzieciach, o których dorośli zapomnieli. Po takim finale trudno rozstać się z bohaterami.

Krótko o książce, bez spoilerów

Percy za tydzień kończy szesnaście lat, Kronos w ciele dawnego przyjaciela maszeruje na Olimp, a cały Manhattan zasypia, więc obrona świata spada na garstkę nastoletnich herosów. Finał serii, w którym Riordan nie rezygnuje z humoru, ale każe płacić za zwycięstwo prawdziwymi stratami.

Chcesz poznać fabułę etap po etapie?Streszczenie

Cytat, który zapadł mi w pamięć

„Czasami najtrudniej jest opanować moc ustępowania.”Percy Jackson. Ostatni Olimpijczyk, Rick Riordan

Poruszane motywy

Rick Riordan zamyka serię opowieścią o wojnie, w której po obu stronach walczą dzieci. W armii Kronosa służą w dużej części herosi, których boscy rodzice nigdy nie uznali, a Olimpu bronią nastolatki z obozu, podczas gdy bogowie walczą z Tyfonem na drugim końcu kraju. Pod bitwami kryją się pytania o odpowiedzialność rodziców, o to, czy można wybaczyć komuś, kto zdradził, i o to, co znaczy być bohaterem. Tytułowa ostatnia Olimpijka to cicha bogini ogniska, która nie walczy, tylko pilnuje, żeby było dokąd wracać, i to ona okazuje się ważniejsza od wojowników. Główne elementy historii: Wielka Przepowiednia - szesnaste urodziny Percy'ego i jeden wybór, od którego zależy los Olimpu. Wojna i strata - bitwa o Manhattan i przyjaciele, którzy z niej nie wracają. Rodzina - matka Luke'a czekająca z kanapkami na syna, Sally i Paul na ulicy w środku bitwy, bogowie, którzy zawodzą swoje dzieci. Zdrada i odkupienie - szpieg w obozie, Luke opętany przez Kronosa i pytanie, czy w zdrajcy zostało coś dobrego. Przyjaźń - Percy, Annabeth i Grover w ostatniej wspólnej przygodzie, a obok nich Thalia, Tyson, Nico i Clarisse. Nadzieja - dzban Pandory, w którym została tylko ona, i decyzja, komu ją powierzyć. Dorastanie - wybór między nieśmiertelnością a zwykłym życiem.

Pytania i odpowiedzi

W jakiej kolejności czytać serię o Percym Jacksonie?

Od początku, bo „Ostatni Olimpijczyk” zbiera wątki ze wszystkich wcześniejszych tomów. Kolejność jest taka: „Złodziej Pioruna”, „Morze Potworów”, „Klątwa Tytana”, „Bitwa w Labiryncie” i „Ostatni Olimpijczyk”, który zamyka historię Wielkiej Przepowiedni. Po latach autor dopisał tomy 6 i 7, „Puchar Bogów” i „Gniew potrójnej bogini”, a dalsze losy Obozu Herosów opowiada cykl „Olimpijscy herosi”, który zaczyna się od „Zagubionego herosa”.

Ile stron ma „Percy Jackson. Ostatni Olimpijczyk”?

376 stron w wydaniu Galerii Książki z 2024 roku, choć oczywiście zależy to od konkretnego wydania.

Od ilu lat jest ta książka?

Zostaję przy progu całej serii, czyli 10+, choć to zdecydowanie najpoważniejszy tom. Trwa wojna, giną młodzi herosi, w tym przyjaciele Percy'ego, a w finale jeden z bohaterów poświęca życie, żeby pokonać wroga. Riordan pisze o tym bez krwawych szczegółów i z dużą porcją humoru, ale z młodszym czytelnikiem warto porozmawiać o stratach, które opisuje książka. Romansu jest tyle, co kilka pocałunków.

Dla kogo jest ta książka?

Dla każdego, kto przeczytał cztery poprzednie tomy, bo to obowiązkowy finał. Najlepiej trafi do czytelników od 10 do 14 lat, którzy lubią przygody, mitologię i bohaterów z poczuciem humoru, ale dorosły relaksator też będzie się dobrze bawił. Konesera ucieszy rozwiązanie przepowiedni i to, że bogowie muszą się wreszcie zmierzyć z własnymi zaniedbaniami.

A Ty? Znasz tę książkę?

Oceny czytelników

Twoja ocena może być zupełnie inna niż moja. Dużo zależy od tego, kiedy po nią sięgasz.

Twoja ocena w skali 1-10

Bez logowania. Jeden głos z jednej przeglądarki - możesz go potem zmienić.

Masz inne zdanie? Oceń książkę wyżej albo napisz do mnie na Instagramie lub TikToku.

Co czytać dalej

Zrób test: co czytać dalej