Moja książka
Motywy
- romans dla dorosłych
- gwiazda rocka
- samotna matka
- mroczna przeszłość
- nałogi i paparazzi
- tragiczny finał
- sceny 18+
Sięgnij, jeśli
- lubisz romanse z gwiazdą rocka, paparazzi i dramatem, który eskaluje z rozdziału na rozdział
- chcesz historii miłosnej, która nie boi się zakończenia bez happy endu
- wzruszają cię dorośli bohaterowie z dzieckiem i ciężką przeszłością, którzy próbują zacząć od nowa
Odpuść, jeśli
- zazdrość, „Jesteś moja” i pięść jako dowód uczuć to dla ciebie czerwone flagi, nie romantyzm
- przy tej samej czułości powtórzonej kilkadziesiąt razy zaczynasz zgrzytać zębami
- szukasz w romansie lekkości, bo tu są nałogi, przemoc domowa, samobójstwo i strzelanina
Dlaczego taka ocena
🧠 Dla koneserów
3/10- Finał z odwagą. Autorka doprowadza historię do końca, przy którym większość romansów stchórzyłaby w ostatnim rozdziale. Epilog z dorastającym Jimmym i storczykami na cmentarzu to najmocniejsze strony książki.
- Rockowy harlequin. Frontman, który ma każdą modelkę, i skromna dziewczyna, która jako jedyna mu się stawia, to fundament setek romansów. Tu do kompletu dochodzą zazdrosna była, wrabianie przez telefon i nieporozumienie z prysznicem, które rozwiązałaby jedna rozmowa.
- Przemoc w różowym opakowaniu. Książka uczciwie pokazuje, jak niszczy przemoc domowa, a kilka scen dalej podaje jako romantyczne to, że Tommy rozbija ludziom głowy, decyduje za Kati o aucie i domu i łapie ją za włosy, bo ma „instynkt posiadania”. Pobicie do miazgi kończy się nie policją, tylko darmową promocją płyty.
- Bohaterowie na jednej nucie. Tommy zmienia się z cynicznego imprezowicza w idealnego partnera w ciągu kilku dni, Diana to zazdrosna lalka z bogatym tatusiem, a Blake jest podejrzany od pierwszego uśmiechu i w finale wykłada cały swój plan jak złoczyńca z kreskówki.
- Zapowiedzi zamiast napięcia. Narrator co chwila ogłasza, że gdyby wiedział, jak skończy się ta noc, i że instynkt go nie zawiódł. Tragedia nadchodzi z tablicą informacyjną, więc kiedy przychodzi, nie zaskakuje.
💖 Dla relaksatorów
6/10- Emocje na pełnym gazie. Kłótnie, pogodzenia, wyznania na tarasie nad Los Angeles, porwania z imprezy i noce do rana. Nudy nie ma, akcja nie stoi w miejscu ani przez chwilę.
- Jimmy. Chłopiec, który pisze zamiast mówić, i jego pierwsze słowa przy Tommym to wątki, przy których najłatwiej się wzruszyć. Pierwsze „Pa, Tom!” robi swoje.
- Trevor i siostry Russell. Starszy brat Cordell wnosi do książki humor i ciepło, a Amelie i Ann dają Kati oparcie, którego Tommy sam by jej nie dał.
- Zakończenie, które boli. Kto lubi popłakać przy romansie, dostanie finał i epilog z prawdziwym ciężarem, a porównanie do „Wichrowych wzgórz” na okładce nie jest tylko ozdobnikiem.
- Ciągle to samo. Słowo „dziewczynko” pada w książce 73 razy, „boski Cordell” prawie co rozdział, a rumieniec Kati wraca w niemal każdej scenie. Nawet fan gatunku może w końcu zacząć liczyć.
Cztery warstwy książki
Fabuła i rozwój akcji
Przez sporą część to typowy romans gwiazdy z dziewczyną z sąsiedztwa: bal, plaża, zazdrosna była, zerwanie przez głupi telefon. Ratują go mroczne sekrety odkrywane krok po kroku i finał, który zmienia ton całej książki. Kłopot w tym, że do celu prowadzą łopatologiczne zapowiedzi, a wątek Blake'a jest szyty grubą nicią.
Bohaterowie i relacje
Kati to bohaterka z charakterem i z prawdziwym ciężarem, Trevor jest najcieplejszą postacią w książce, a Jimmy łapie za serce. Tommy wyskakuje z roli cynika w ułamku sekundy, za to zostawia sobie pięść i zazdrość, które tekst bierze za miłość. Diana i Blake to postaci z tektury.
Styl pisania i atmosfera
Potoczny, szybki język z masą wykrzykników, „cholera!” i „Boże!”, a do tego czułości powtarzane do znudzenia. Sceny erotyczne pisane są słownikiem romansu z kiosku, z „kobiecości” w każdym przypadku na czele. Najlepiej wypadają krótkie, suche zdania w finale i epilogu, gdzie autorka przestaje egzaltować.
Rozrywka i wartość
Jako dramat do pochłonięcia działa: tempo jest wysokie, emocji nie brakuje, a zakończenie zostaje z czytelnikiem dłużej niż cała reszta. Tyle że po drodze trzeba przełknąć romantyzowanie przemocy, wielodniowy ciąg bohatera zamieciony pod dywan jednym pogodzeniem i dialogi, które co kilkanaście stron mówią to samo.
Krótko o książce, bez spoilerów
Gwiazda rocka z kokainą w nosie i tekściarka z synkiem, który nie mówi, zakochują się w Los Angeles, a przeszłość obojga strzela, w tym ostatnim wypadku całkiem dosłownie. Pod wierzchnią warstwą rockowego harlequina siedzi nadspodziewanie ponura historia o przemocy, tylko opowiedziana tak, jakby zbyt często nie zauważała, co pisze.
Chcesz poznać fabułę etap po etapie?StreszczenieCytat, który zapadł mi w pamięć
„Bo kocham cię bardziej niż cokolwiek na tym brudnym świecie”Brudny świat, Agnieszka Lingas-Łoniewska
Poruszane motywy
Agnieszka Lingas-Łoniewska pisze o ludziach, których przeszłość nie chce zostać w przeszłości. Tommy Cordell ucieka przed dzieciństwem w Watts w alkohol, kokainę i sławę, a Kati Russell przed jedną nocą w Bostonie w pracę i opiekę nad synem. Kiedy się spotykają, każde z nich ma drugiemu coś do wyznania, a świat z tytułu, czyli tabloidy, narkotyki, imprezy i ludzie, którzy na nich zarabiają, nie daje im spokoju ani na chwilę. Powieść zaczynała jako fan fiction i wydana w USA jako „Dirty World”, a jej punktem odniesienia są „Wichrowe wzgórza”, z których pochodzi motto. Główne elementy historii: Romans z gwiazdą - frontman Semtexu i tekściarka zespołu, między którymi iskrzy od pierwszego dnia pracy. Przemoc domowa - ojciec, który latami bił synów, i były partner, przed którym Kati uciekała przez pół kraju. Dziecko po traumie - Jimmy, który przestał mówić i odzyskuje głos przy kimś, komu zaufał. Nałóg - kokainowe noce Tommy'ego i jego przyjaciel James jako ostrzeżenie, gdzie kończy się ta droga. Sława - paparazzi, brukowce i rzecznik, który z każdego skandalu robi promocję płyty. Rodzina z wyboru - bracia Cordell, siostry Russell i przyjaciółka Ann, którzy trzymają się razem, gdy wszystko się sypie.
Pytania i odpowiedzi
Czy „Brudny świat” to część serii?
Nie, to pojedyncza powieść z zamkniętym zakończeniem i epilogiem, więc nie trzeba niczego czytać wcześniej ani czekać na kontynuację. Zaczynała jako fan fiction, w USA wyszła jako „Dirty World”. Jedyne mrugnięcie do innej książki autorki to prezes wytwórni James Maseratti, bohater „Obrońcy nocy”.
Ile stron ma „Brudny świat”?
292 strony w wydaniu Novae Res z 2014 roku, choć oczywiście zależy to od konkretnego wydania.
Od ilu lat jest ta książka?
Daję próg 18+. Są tu sceny seksu opisane wprost, kokaina i wielodniowy ciąg bohatera, brutalne bójki, próba gwałtu, przemoc domowa, strzelanina i wspomnienie samobójstwa ojca na oczach nastolatka. Jeśli któryś z tych tematów dotyka cię osobiście, porozmawiaj z dorosłym, któremu ufasz, albo zadzwoń pod bezpłatny telefon zaufania dla dzieci i młodzieży 116 111.
Dla kogo przeznaczona jest ta książka?
Dla dorosłych relaksatorek i relaksatorów, którzy lubią romanse z gwiazdą rocka, gęste emocje i nie boją się zakończenia, przy którym leci łza. Koneser zobaczy tu ciekawy, odważny finał, ale prowadzi do niego dość przewidywalna droga i bohater, którego zaborczość książka bierze za romantyzm.
A Ty? Znasz tę książkę?
Oceny czytelników
Twoja ocena może być zupełnie inna niż moja. Dużo zależy od tego, kiedy po nią sięgasz.
Twoja ocena w skali 1-10
Bez logowania. Jeden głos z jednej przeglądarki - możesz go potem zmienić.
Masz inne zdanie? Oceń książkę wyżej albo napisz do mnie na Instagramie lub TikToku.
Co czytać dalej
It Ends with Us
Colleen Hoover
Też romans, w którym przemoc domowa jest sednem historii, tyle że napisany z większą świadomością tematu.
★ 6/10🧠 4💖 7🌶️ 718+
Czytaj recenzję
Gdyby miało nie być jutra
Agnieszka Lingas-Łoniewska
Też Agnieszka Lingas-Łoniewska.
★ 4/10🧠 3💖 6🌶️ 618+
Czytaj recenzję
Molly
Agnieszka Lingas-Łoniewska
Też Agnieszka Lingas-Łoniewska.
★ 5/10🧠 3💖 7🌶️ 818+
Czytaj recenzję