O czym jest „(Anty)idealnie”?

W skrócie

„(Anty)idealnie” Izabelli Nowaczyk to drugi tom cyklu „(Anty)” i młodzieżowa powieść obyczajowo-romantyczna z Traverse City w stanie Michigan. Szesnastoletnia Hazel Brooks ma kochających rodziców, rodzinną winiarnię, którą chce kiedyś prowadzić, talent fotograficzny i przyjaciółkę od szóstego roku życia. Ma też lustro, przed którym codziennie przegrywa: porównuje się z każdą dziewczyną w pobliżu, godzinami poprawia makijaż i boi się jeść przy ludziach. Od tygodni nie wie też, na czym stoi z Aaronem Webbem, futbolistą z ostatniej klasy i kumplem jej starszego brata, który raz ją całuje, a raz nazywa koleżanką.

Aaron ma swoje sekrety, rodzice Hazel chowają przed nią dokumenty, a najlepsza przyjaciółka Dahlia coraz częściej uśmiecha się do telefonu i nie mówi, z kim pisze. To historia o lęku przed odrzuceniem, o rodzeństwie, w którego cieniu łatwo poczuć się gorszym, i o tym, że nikt nie musi być idealny, żeby zasługiwać na miłość. Większość rozdziałów opowiada Hazel, część Aaron.

⚠️Dalej są spoilery. Etapy fabuły zdradzają zakończenie. Jeśli nie chcesz go znać, zatrzymaj się na opisie powyżej.

Etapy fabuły

1. 1

   Koleżanka z Petoskey

   Hazel Brooks ma szesnaście lat, mieszka na obrzeżach Traverse City i pomaga w winiarni rodziców, którą w przyszłości chce przejąć. Godzinami poprawia makijaż, porównuje się z przyjaciółką Dahlią Griffin i resztą paczki Artystów - Caroline Moss, Cassidy, Elliotem i Luką - a nocami razem z nimi stoi na czatach, kiedy Elliot maluje graffiti. Od tygodni zastanawia się, dlaczego Aaron Webb, futbolista z ostatniej klasy i kumpel jej brata Williama, nagle się od niej oddala. Na imprezie u Nialla Andersona chce z nim porozmawiać, ale Aaron namawia ją na nocny wypad do pustego domu rodziców w Petoskey nad jeziorem Michigan, gdzie w białym salonie stoi zakurzony fortepian, na którym przestał grać. Rozmawiają do późna, a na koniec Aaron oznajmia, że Hazel jest jego pierwszą koleżanką. Caroline radzi jej SMS-em: „Przyciągaj. Nie goń.”

2. 2

   Chwila słabości

   Przy kolejnej nocy w Petoskey Aaron przeprasza za pocałunek sprzed kilku tygodni i nazywa go błędem. Potem pozuje Hazel do zdjęć przy fortepianie i zamiast w obiektyw uparcie patrzy na nią. Wracając do domu, Hazel podsłuchuje rodziców: tata uważa, że William jest „dobrym wyborem”, a mama martwi się, że córka poczuje się zdradzona. Wkrótce Aaron wyciąga ją po północy spod bramy na oglądanie gwiazd w parku. Mówi, że po szkole robi rok przerwy i wyjeżdża do Hiszpanii, gdzie jego rodzice mają oddział firmy, a przy pożegnaniu zaznacza: „To nie była randka.” W pokoju na Hazel czeka William. Zostaje z nią na noc i pyta, czy lubi Aarona, czy po prostu chce, żeby ktokolwiek ją wybrał.

3. 3

   Ósemka i kod złoty

   Aaron zdradza Hazel rodzinną tajemnicę: ma starszego przyrodniego brata, owoc zdrady ojca. Po lodach i salonie gier, z którego wychodzą z różowym pingwinem wygranym z litości, psuje mu się mercedes, a Aaron ostro odmawia, gdy Hazel proponuje, że odwiezie go do domu. Paczka Artystów próbuje porozmawiać z Caroline o piciu i wagarach, ale interwencja kończy się wybuchem. Po koncercie zespołu Cassidy Hazel mówi Aaronowi, że nie chce być jego zabawką, a on przyznaje, że mu się podoba. Zaczynają się spotykać: pocałunki w pustej sali informatycznej, samotny trening na boisku, zdjęcie Hazel zrobione z ukrycia i podrzucone do jej szafki, do którego Aaron w końcu się przyznaje. Hazel planuje wspólną noc w Petoskey i z Dahlią spisuje listę zasad „Kod złoty bez ściemy”. Mama oznajmia jej w kawiarni, że winiarnia oficjalnie przejdzie na Williama zaraz po jego osiemnastych urodzinach.

4. 4

   Aaron z Cadillac

   Aaron wraca z wyjazdu z podbitym okiem i rozciętą wargą. Przyznaje, że był w Cadillac, gdzie dorastał i ma paczkę przyjaciół, i że boi się, że to tamten porywczy chłopak jest jego prawdziwą wersją. Hazel, która dwa lata wcześniej w Toledo musiała patrzeć, jak obcy chłopcy biją jej brata i kuzyna, panicznie boi się przemocy. Wieczór w Petoskey kończy się inaczej, niż planowała: przy pieszczotach zalewają ją lęki o własne ciało, więc przerywa, a Aaron przyjmuje to z ulgą. Rano Hazel trafia na Instagramie na Anne, przyjaciółkę Aarona z Cadillac, przegląda jego telefon i znajduje zdjęcia zakrwawionego Aarona. Ucieka taksówką, ale umawiają się, że od teraz będzie pytać, zamiast sprawdzać. W domu rodzice potwierdzają: winiarnia trafi do Williama, a Hazel dostanie udziały w wieku 25 lat albo wcześniej, jeśli brat uzna ją za dość dojrzałą.

5. 5

   Nie wybrała mnie

   Dahlia wyznaje, że od tygodni spotyka się z Williamem. Hazel, która lata temu straciła przyjaciółkę Betty po jej rozstaniu z bratem, stawia ultimatum: on albo ja. Dahlia milczy. Hazel dostaje ataku paniki na ulicy, a pomaga jej nieznajoma Leah z suczką Bibi, ucząc ją prostego ćwiczenia uziemiającego. Aaron nie odpisuje, więc Hazel idzie do domu Webbów i zastaje tylko jego matkę, a w parku spotyka Caroline. U niej widzi skutki tygodni imprez i używek, słyszy o rozwodzie jej rodziców i porzuconym tańcu, a z bluzy Caroline wypada negatywny test ciążowy. Po awanturze z Williamem mama zapisuje Hazel do psychologa. Gdy z rozmowy z Aaronem wynika, że on od dawna wiedział o Dahlii i Williamie, Hazel przestaje się do niego odzywać. W końcu jedzie do Betty Torres i słyszy, że ta odeszła ze strachu, że zawsze będzie tą trzecią. Obie sobie wybaczają.

6. 6

   Bal maskowy

   Hazel zaczyna terapię u psycholożki Matildy, która pokazuje jej, że każde cudze zachowanie Hazel natychmiast zamienia w ocenę samej siebie. Godzi się z Dahlią, gdy ta mówi, że nie wybiera nikogo, bo każdy wybór oznaczałby stratę. Aaron po rozmowie z trenerem jest przybity i wstydzi się przed rodzicami, ale nikomu nie mówi dlaczego. Na placu zabaw prosi Hazel o rok cierpliwości, a ona obiecuje czekać. Na balu maskowym całuje ją przy wszystkich, a po północy jadą do domu nad jeziorem, gdzie spędzają razem noc. Rano Aaron wylatuje - oficjalnie do Barcelony, przejmować oddział firmy rodziców.

7. 7

   Teczka z gabinetu

   Rok szkolny się kończy, a Hazel kłóci się z ojcem, bo zaniedbała winiarnię i wystawiła Millie, swoją mentorkę. Ojciec mówi jej, że Webbowie od dwóch-trzech lat nie mają w Barcelonie żadnego oddziału, a Aaron w wiadomościach wykręca się od odpowiedzi. Na imprezie na zakończenie roku Hazel widzi, jak zapłakana Caroline uderza Nialla w twarz. Gdy jedzie przeprosić Millie, ta zarzuca jej, że dokłada zmartwień choremu ojcu, i orientuje się, że Hazel nic nie wie. W gabinecie taty Hazel znajduje dokumenty z kliniki: tętniak aorty wstępującej, konieczna operacja. Dostaje silnego ataku paniki, z którego wyprowadzają ją William i Dahlia. Rodzice wyjaśniają, że operacja jest zaplanowana za sześć tygodni, winiarnię przepisali na Williama, żeby zabezpieczyć firmę, a psycholog miał pomóc Hazel przyjąć tę wiadomość.

8. 8

   Festiwal w Cadillac

   W wakacje paczka jedzie na festiwal do Cadillac, okłamując rodziców, i nocuje w motelu wynajętym na fałszywy dowód Cassidy. W ulicznej bójce Hazel widzi Aarona - zakrwawionego i uśmiechniętego tak, że patrzy na niego z obrzydzeniem. Daje mu dziesięć minut i poznaje prawdę: firma Webbów zbankrutowała, Barcelony nie było, przez całe wakacje siedział godzinę drogi od niej i zarabiał w nielegalnych walkach. Przyznaje, że w najgorszym okresie zastanawiał się, czy warto żyć, a ją odpychał, bo bał się, że jej ojciec weźmie go za łowcę posagu. Hazel proponuje mu pracę kierowcy w winiarni, ale Aaron z dumy odmawia. Jego przyjaciele z Cadillac, przyrodni brat Graham i Anne, uważają, że popełnia błąd. Rozdział retrospekcji pokazuje, jak Aaron od miesięcy obserwował Hazel: to on podsunął pomysł, żeby fotografowała drużynę, zostawił jej w szafce karteczkę o pięknie i wysłał niby przypadkowego SMS-a, od którego wszystko się zaczęło.

9. 9

   Antyidealnie

   W sierpniu Hazel wraca do winiarni, a tata, czekając na operację, opowiada jej o upadku firmy Webbów. Wtedy w drzwiach staje Aaron i prosi pana Brooksa o pracę. Mówi wprost, że bije się za pieniądze, i dostaje posadę kierowcy pod warunkiem, że rzuci walki i przestanie kłamać. Pogodzony z Hazel obiecuje, że na początku będzie z nim antyidealnie, ale nie stchórzy. Dwa miesiące później operacja ojca jest za nimi, Hazel mówi terapeutce, że nie musi zasługiwać na bycie wybraną, a obie rodziny spotykają się na osiemnastych urodzinach Aarona. Tej samej nocy dzwoni zapłakana Caroline. Hazel i Aaron znajdują ją w parku z krwią na rękach, a wątek zostaje otwarty na tom o Caroline. W bonusie, pół roku później, Hazel wiezie Aarona do Petoskey: jej rodzice kupili dom Webbów, który Aaron będzie spłacał z pensji, a w salonie znów stoi jego fortepian.

Motywy i przesłanie

Samoocena i porównywanie się

Hazel mierzy swoją wartość lustrem i cudzą uwagą, a terapia uczy ją, że nie musi zasługiwać na bycie wybraną.

Miłość z tajemnicą

Aaron zbliża się i ucieka, bo ukrywa coś, czego się wstydzi.

Rodzina i jej sekrety

Winiarnia przepisana na brata, choroba ojca i rodzice, którzy chronią córkę milczeniem.

Przyjaźń i zazdrość

Dahlia, William i strach przed powtórką z Betty.

Duma i pieniądze

Bankructwo Webbów i chłopak, który woli się bić, niż przyjąć pomoc.

Zdrowie psychiczne

Ataki paniki, depresja, terapia i kryzys Caroline.

To opracowanie jest streszczeniem książki „(Anty)idealnie” (Izabella Nowaczyk) i jej głównych wydarzeń. Nie jest to recenzja, lecz opis fabuły i motywów powieści.