Tropy w książce
Motywy
- romans dla dorosłych
- baseball i zawodowy sport
- powrót po zdradzie
- hejt i tabloidy
- życie w Nowym Jorku
- kontynuacja cyklu
- sceny 18+
Sięgnij, jeśli
- skończyłeś „Rozgrywkę” i chcesz wiedzieć, co Jack robił przez pół roku, zanim zapukał do drzwi Cassie
- lubisz romanse, w których największym wrogiem pary są tabloidy, kibice i komentarze w sieci
- masz ochotę na baseball od strony trybuny dla żon, hotelowego baru i transferu, o który zawodnik prosi sam
Odpuść, jeśli
- oczekujesz, że początek powieści popchnie akcję do przodu, zamiast przez dobrą jedną trzecią relacjonować w retrospekcjach to, co działo się między tomami
- słabo ci się robi przy bohaterze, który o życiu dziewczyny decyduje słowami „Koniec tematu”
- trudno ci kibicować historii, w której przepraszać musi dziewczyna pocałowana wbrew swojej woli
Dlaczego taka ocena
🧠 Dla koneserów
3/10- Pół roku w retrospekcjach. Przez pierwsze siedem rozdziałów Jack opowiada Cassie, co robił między tomami: prawnik, papiery, Alabama, bar, Vanessa. Retrospekcje raz po raz przerywa seks, który Cassie kwituje słowami „Całkiem sympatyczny przerywnik”, a fabuła stoi w miejscu jak miotacz, który zapomniał, po co wszedł na górkę.
- Chrystle z kreskówki. Udawana ciąża, sfałszowane papiery od lekarza, odmowa podpisu, wniosek o zakaz zbliżania się, zmyślone poronienie sprzedane brukowcom i na deser wizyta w holu z własnym fotografem. Antagonistka nie ma ani jednej ludzkiej cechy, a obie jej intrygi rozbraja ta sama Vanessa, której sumienie budzi się zawsze w momencie, gdy autorce kończą się pomysły.
- Hejt bez znieczulenia. Tu książka trafia w punkt: strona, na której internauci oceniają dziewczyny sportowców w gwiazdkach (Cassie dostaje sześć), podpis „Powinna sobie odpuścić burgery” pod zdjęciem z lunchu, ślina tuż obok buta, piwo wylane na plecy i kasjerka z Kalifornii, która rozpoznaje rozbijaczkę rodzin z gazety. Autorka dobrze pokazuje, jak rada, żeby nie reagować, zamienia się w bezbronność, a trybuna dla żon z własną hierarchią i zdradami, o których wszyscy wiedzą, to najlepsze strony tej książki.
- Troska na smyczy. Jack decyduje o ochroniarzu słowami „Koniec tematu”, krzyczy, kiedy Cassie się sprzeciwia, w żartach namawia ją do rzucenia pracy, a w myślach uznaje, że dziewczyna jeszcze nie wie, że bez niego fotografia nie da jej szczęścia. O kierowcę jest zazdrosny tak, że ma ochotę „obsikać Cassie, znacząc tym sposobem swój teren”. To kontrola, którą książka podaje z serduszkiem jako opiekuńczość.
- Podwójna miara. Matteo całuje Cassie bez pytania, ona go odpycha, a potem to ona słyszy „Udowodnij” i to ona przeprasza, że myślała tylko o sobie. Facet, który zdradził i ożenił się z inną, łaskawie wybacza, a policzek wymierzony Chrystle zostaje podany jak zwycięski rzut w dziewiątej rundzie, z bohaterem, który obiecuje, że następnym razem ją przytrzyma.
💖 Dla relaksatorów
6/10- Powrót w wielkim stylu. Paczki wnoszone na górę przez portiera Freda (dwudziestopięciocentówki, które Cassie bierze za hantle, zdjęcia, spisane zasady i obietnice), a na końcu róże i bluza Metsów pod drzwiami. Kto czekał na tę scenę od ostatniej strony „Rozgrywki”, dostaje ją w całości.
- Nowy Jork na talerzu. Pizzeria Sala, gdzie kawałek to „trójkącik”, pierwsza przejażdżka metrem, letnie piątki, apartament na dwudziestym trzecim piętrze z balkonem i pierścionek od Tiffany'ego wybrany przez faceta, któremu cena nie gra roli. Fantazja o życiu z gwiazdą sportu podana bez cienia skrępowania.
- Melissa i dziadkowie. Melissa gasi Chrystle w barze docinkiem o ciąży, radzi przyjaciółce „wyciśnij sok życiu w twarz” i w końcu sama załatwia sprawę z brukowcem. Dziadek mówiący na Cassie „kociak” i babcia z wykładem o tym, że zostaje tylko miłość, dają książce ciepło, którego brakuje w nowojorskich rozdziałach.
- Kłótnia, łzy, łóżko. Od połowy książki rytm się nie zmienia: zdjęcie w sieci, Cassie coś ukrywa, Jack się dowiaduje, awantura, seks na zgodę. Bohaterowie sami zapewniają: „Nie kłócimy się. My jedynie coś sobie wyjaśniamy.”, ale po piątym takim wyjaśnianiu miałem ochotę zabrać im telefony i zapisać ich na terapię par.
- Seks z jednego szablonu. Pięć długich scen w tej samej choreografii: ona prosi, on się droczy, „Cała tam płoniesz”, pchnięcia, finał i dwa razy żart, że Cassie musi pędzić do łazienki. „Kiciu” pada w książce blisko sześćdziesiąt razy, więc zamiast się wzruszać, zacząłem liczyć.
Cztery warstwy książki
Fabuła i rozwój akcji
Przez pierwsze rozdziały akcja stoi, bo Jack w jeden dzień relacjonuje sześć miesięcy, które czytelnik „Rozgrywki” zna w zarysie, a retrospekcje raz po raz przerywa łóżko. Potem fabuła jedzie po tym samym torze: mecz, zdjęcie, obelgi, ukrywanie, awantura. Kryzys po artykule Chrystle ma prawdziwe napięcie, ale rozwiązuje go z zewnątrz wywiad Vanessy, a pocałunek na lotnisku wygląda jak dramat dopisany na zamówienie tuż przed oświadczynami.
Bohaterowie i relacje
Cassie dostaje jedyną prawdziwą przemianę: uczy się mówić o tym, co ją boli, walczy o swoją pracę i w finale robi zdjęcia, które pomagają zbierać pieniądze dla zniszczonego miasteczka. Jack bywa uroczy w gestach, ale jego troska co chwilę przechodzi w kontrolę. Melissa ma najlepsze kwestie, dziadkowie i Nora dodają ciepła, Trina znika, kiedy zaczyna być ciekawa, a Chrystle i Matteo to raczej zapalniki fabularne niż ludzie.
Styl pisania i atmosfera
Cassie i Jack opowiadają na zmianę i ich głosy da się odróżnić: ona analizuje i się tłumaczy, on przeklina i komentuje w myślach własną zazdrość, co czasem bywa zabawne, jak w „Jestem twoim szefem, chłopcze” rzuconym w duchu do kierowcy. Język jest jednak ubogi: dołeczki, serca podchodzące do gardła, „Kiciu” i sceny łóżkowe składane z tego samego zestawu słów.
Rozrywka i wartość
Dla fana pary to spełnienie życzeń: powrót z różami, wspólne mieszkanie, pierścionek i ślub w ogrodzie dziadków. Temat hejtu daje tej historii ciężar i chwilami szczerze współczułem Cassie, za to podwójna miara wobec bohaterki i powtarzalny rytm kłótni sprawiły, że częściej przewracałem oczami, niż trzymałem kciuki.
Krótko o książce, bez spoilerów
Jack Carter staje w drzwiach Cassie z różami, w bluzie Metsów i z półrocznym raportem do zdania, a potem okazuje się, że zdradę dało się wybaczyć łatwiej niż tabloidy, trybunę pełną żon zawodników i komentarze w sieci. Drugi tom The Perfect Game ma porządny temat, czyli hejt na dziewczynę gwiazdy, tylko topi go w retrospekcjach, kłótniach i seksie na zgodę.
Chcesz poznać fabułę etap po etapie?StreszczenieCytat, który zapadł mi w pamięć
„Ludzie, którzy zamieszczają wpisy na tych stronach internetowych, wcale cię nie znają.”Zmiana, J. Sterling
Poruszane motywy
J. Sterling zadaje w „Zmianie” pytanie, które w romansach o sportowcach zwykle zostaje za kadrem: co dzieje się z dziewczyną gwiazdy, kiedy flesze, trybuny i komentatorzy biorą na celownik ją, a nie jego. Cassie przeprowadziła się do Nowego Jorku dla własnej kariery, wybaczyła Jackowi zdradę i małżeństwo z inną, a teraz musi znosić żony zawodników, które jej nie widzą, kibiców, którzy ją wyzywają, i internautów, którzy wystawiają jej wyglądowi oceny w gwiazdkach. Jack chce ją chronić, ale ochrona w jego wydaniu szybko zamienia się w decydowanie za nią. Książka prowadzi oboje do wniosku, że związek przetrwa tylko wtedy, gdy przestaną milczeć i uciekać, choć drogę do happy endu skraca im cudzy wywiad. Główne elementy historii: Hejt - gazety, portale plotkarskie i strony z ocenami w gwiazdkach, przed którymi Cassie ma się nie bronić. Zaufanie po zdradzie - lęk przed kolejnym wyjazdem drużyny i widok żonatych kolegów Jacka obściskujących się w hotelowym barze. Kariera kontra związek - Cassie broni swojej pracy fotografki, a Jack chciałby mieć ją zawsze przy sobie. Kontrola i opiekuńczość - ochroniarz narzucony słowami „Koniec tematu” i zazdrość o przystojnego kierowcę. Kulisy baseballu - transfer na własną prośbę, hierarchia żon i dział prasowy, któremu dziewczyna zawodnika jest obojętna. Przyjaźń - Melissa jako powierniczka, rzeczniczka prasowa i autorka planu z Vanessą. Rodzina - babcia i dziadek z radą, że w życiu zostaje tylko miłość. Zemsta Chrystle - udawana ciąża, zmyślone poronienie i historia sprzedana brukowcom.
Pytania i odpowiedzi
Czy „Zmianę” można czytać bez znajomości „Rozgrywki”?
Lepiej zacząć od „Rozgrywki”. „Zmiana” to drugi tom cyklu The Perfect Game i zaczyna się nazajutrz po powrocie Jacka do Cassie. Sporo z tego, co działo się wcześniej, Jack opowiada w retrospekcjach, więc nowy czytelnik się nie zgubi, ale cała stawka tej historii, czyli zdrada, udawana ciąża Chrystle i rozstanie, rozgrywa się w pierwszym tomie. Dalsze losy pary, już po ślubie, opisuje „Słodkie zwycięstwo”.
Ile stron ma „Zmiana”?
347 stron w wydaniu SQN z 2024 roku, choć oczywiście zależy to od konkretnego wydania. W środku jest 26 rozdziałów, które na zmianę opowiadają Cassie i Jack, a ostatni przeskakuje o kilkanaście miesięcy do przodu.
Od ilu lat jest ta książka?
Tylko dla dorosłych, 18+. Jest tu pięć długich i dosłownych scen seksu, mnóstwo wulgaryzmów i wyzwisk pod adresem kobiet, alkohol, pocałunek bez zgody i policzek podany jak triumf. Ważnym tematem jest hejt: Cassie czyta w sieci, że jest gruba i brzydka, kibice wyzywają ją z trybun, a tabloidy robią z niej rozbijaczkę rodzin.
Dla kogo jest ta książka?
Dla relaksatorów, którzy przeczytali „Rozgrywkę” i czekają, aż Jack i Cassie wreszcie będą razem bez Chrystle za plecami, oraz dla fanów romansów sportowych, w których wielkie miasto i życie gwiazdy są równie ważne jak boisko. Konesera zainteresuje najwyżej hejt i trybuna dla żon, bo reszta to powtórki, kartonowa antagonistka i finał załatwiony cudzym wywiadem.
A Ty? Znasz tę książkę?
Oceny czytelników
Twoja ocena może być zupełnie inna niż moja. Dużo zależy od tego, kiedy po nią sięgasz.
Twoja ocena w skali 1-10
Bez logowania. Jeden głos z jednej przeglądarki - możesz go potem zmienić.
Masz inne zdanie? Oceń książkę wyżej albo napisz do mnie na Instagramie lub TikToku.
Co czytać dalej
Słodkie zwycięstwo
J. Sterling
Kolejny tom cyklu: ślub, kontuzja Jacka i życie pary, kiedy flesze trochę przygasają.
★ 4/10🧠 2💖 5🌶️ 718+
Czytaj recenzję
Rozgrywka
J. Sterling
Pierwszy tom cyklu: jak Jack i Cassie się poznali, zdrada i udawana ciąża Chrystle, bez których ten tom traci połowę sensu.
★ 4/10🧠 2💖 6🌶️ 718+
Czytaj recenzję
Miasto popiołów
Cassandra Clare
Podobny klimat, ale wyraźnie lepiej napisana.
★ 6/10🧠 5💖 7🌶️ 214+
Czytaj recenzję