Przejdź do treści
Półka Moje książki
Okładka: Rozgrywka, J. Sterling

Recenzja

Rozgrywka - recenzja, od ilu lat i dla kogo

J. Sterling

Ten od Liceum

★ 4/10
Ocena ogólna - co to znaczy?

Jedna, łączna ocena książki. Biorę pod uwagę wszystko, co opisuję w tej recenzji: styl, bohaterów, fabułę i emocje. To nie średnia z ocen dla koneserów i relaksatorów. To moja ocena z tego momentu życia. Ta sama książka za rok albo za pięć lat może trafić do ciebie mocniej albo słabiej - i to normalne. Jak oceniam

🧠 Koneser - co to znaczy?

Dla wymagających: liczy się nietuzinkowa fabuła, zwroty akcji i dobrze napisani bohaterowie. Jak oceniam

2/10
💖 Relaksator - co to znaczy?

Dla tych, którzy chcą się po prostu wciągnąć. Sztampa i płascy bohaterowie nie przeszkadzają. Jak oceniam

6/10
🌶️ Pikanteria - co to znaczy?

Jak dosłowne są sceny intymne: 0-2 najwyżej pocałunki, 3-5 zasygnalizowane, 6-10 opisane wprost. To opis, nie ocena. Jak oceniam

7/10
Wiek - co to znaczy?

Mój próg, nie oznaczenie wydawcy. Liczą się sceny intymne, ale też przemoc, używki i ciężar tematu. Jak oceniam

18+

Tropy w książce

Motywy

  • romans new adult
  • baseball i studia
  • bad boy i dziewczyna z zasadami
  • zaufanie i zazdrość
  • związek na odległość
  • sceny 18+

Sięgnij, jeśli

  • lubisz romanse z kampusu, w których bawidamek z drużyny zakochuje się w jedynej dziewczynie, która go spławia
  • chcesz zajrzeć za kulisy draftu, niższych lig i życia na walizkach młodego baseballisty
  • masz słabość do wielkich gestów, słoików z drobnymi i paczek, które przychodzą jedna po drugiej

Odpuść, jeśli

  • zdrada bohatera to dla ciebie koniec książki, a nie jej środek
  • nie kupujesz chłopaka, który problemy rozwiązuje pięścią i ciągnie dziewczynę za ramię
  • oczekujesz czarnego charakteru, który ma więcej niż jedną minę i jeden cel

Dlaczego taka ocena

🧠 Dla koneserów

2/10
  • Fabuła z gotowych klocków. Uczelniany podrywacz i jedyna dziewczyna, która go spławia, wymuszona randka, nieporozumienie ze zdjęciem z hotelu, draft, odległość, pijana noc z groupie i ciąża. Każdy element leży dokładnie tam, gdzie kładzie go gatunek, a rozwiązanie wątku Chrystle widać z drugiego końca stadionu.
  • Chrystle. Czarny charakter z jedną motywacją, którą w dodatku sama wykrzykuje: chciała męża z pierwszej ligi. Brakuje jej tylko kota na kolanach i fotela, który obraca się powoli w stronę kamery.
  • Jack i jego pięści. Rozbija Jaredowi szczękę, kopie brata pod stołem, wyciąga Cassie z domu dziadków za ramię, straszy dziewczynę z siostrzeństwa, a pod koniec żałuje, że nie wolno bić kobiet. Książka podaje to jako temperament zakochanego chłopaka, a Cassie poza jednym „nie rób tak więcej” niewiele z tym robi.
  • Zdrada w promocji. Jack zdradza po pijanemu, kłamie przez telefon i żeni się z inną, a potem wystarczy pudełko drobnych, cztery ramki i bluza Metsów, żeby Cassie oznajmiła, że już mu wybaczyła. Wielki gest ma urok, ale nie zastąpi rozmowy, której ta para właściwie nie odbywa.
  • Dom bez rodziców. Najlepsze strony to te, na których Jack w samochodzie opowiada o matce, która odeszła, bo synowie byli zbyt niegrzeczni, i o babci, która przyjechała i kazała im się spakować na noc. Przemowa trenera Daviesa do chłopaków, którzy zostawili Cassie samą z napastnikiem, ma więcej treści niż wszystkie wyznania miłości razem wzięte.

💖 Dla relaksatorów

6/10
  • Tempo. Akcja nie stoi ani przez chwilę: randka z bójką, napad, draft przed kamerami, przeprowadzki, Alabama, ślub i Nowy Jork. Nudzić się tu nie ma kiedy, najwyżej można złapać zadyszkę.
  • Słoik z ćwierćdolarówkami. Pięćdziesiąt centów za dotknięcie to najlepszy pomysł tej książki: zaczyna się od torebki monet wysypanej na stół w burgerowni, a kończy pudełkiem po butach pełnym drobnych. Finałowa seria paczek dostarczanych przez portiera to komedia romantyczna w czystej postaci i trudno się przy niej nie uśmiechnąć.
  • Dziadkowie i brat. Babcia, która uparcie wymawia ESPN jako „esspen”, dziadek uczący się obsługi nowego aparatu Cassie i Dean przedstawiający się policji jako brat Cassie dają tej historii ciepło, którego głównej parze często brakuje.
  • „Kiciu” i dołeczki. Przezwisko pada niemal w każdej kwestii Jacka, a do tego dochodzą dołeczki, przewracanie oczami i cynamonowy oddech przy każdym pocałunku. Po setnym razie miałem ochotę zabrać autorce słownik synonimów i oddać go dopiero po trzecim tomie.
  • Melodramat na ostatniej prostej. Druga część to płacz w poduszkę, wymioty po telefonie, osiem esemesów z przeprosinami i bohater, który uznaje własne cierpienie za zasłużoną karę. Kto przyszedł po lekki romans z kampusu, dostaje ciężką dramę z ciążą w tle i może się poczuć tak samo wystawiony do wiatru jak Jack.

Cztery warstwy książki

Fabuła i rozwój akcji

4

Pierwsza połowa ma jakiś rytm: podchody na kampusie, randka zakończona bójką, kryzys zaufania i napad, który na chwilę zmienia ton opowieści. Potem autorka wrzuca najwyższy bieg melodramatu, a zdradę, ciążę i ślub rozplątuje podsłuchana rozmowa telefoniczna. Najrozsądniejsza decyzja w całej fabule należy do Cassie, która wybiera pracę w Nowym Jorku zamiast trybun.

Bohaterowie i relacje

3

Jack ma przeszłość, z której dało się zrobić ciekawą postać, ale autorka woli go jako chłopaka od wielkich gestów i jeszcze większych wybuchów złości. Cassie ma zasady i ambicje, tylko w kryzysie reaguje głównie płaczem albo wyłączonym telefonem. Najlepiej wypadają dziadkowie, Dean i Melissa, a Chrystle to wycinanka z kartonu.

Styl pisania i atmosfera

3

Dialogi są krótkie i żywe, ale słownik bohaterów kończy się na „Kiciu”, dołeczkach i przewracaniu oczami, a monologi Jacka w stylu „Mówię jak cholerna dziewczyna” brzmią jak podsłuchane w szatni. Sceny łóżkowe są dosłowne, za to pisane z wdziękiem instrukcji, a zdanie „opuściłam się na twardą męskość” będzie mnie prześladować dłużej, niż bym chciał.

Rozrywka i wartość

6

Na weekend pod kocem wystarczy: dużo się dzieje, finał z paczkami ma urok, a happy end przychodzi podany na tacy razem z pierścionkiem. Kto jednak nie znosi zdrady w romansie, odpadnie mniej więcej w połowie, a reszta musi przełknąć bohatera, którego złość autorka bierze za dowód miłości.

Krótko o książce, bez spoilerów

Uczelniany miotacz, który z żadną dziewczyną nie umówił się dwa razy, trafia na fotografkę z listą czterech zasad, a czytelnik od pierwszej rozmowy wie, że będzie je łamał po kolei. J. Sterling upycha w jednym tomie podryw na kampusie, draft, związek na odległość i melodramat na ostatniej prostej, a całość obficie podlewa słowem „Kiciu”.

Chcesz poznać fabułę etap po etapie?Streszczenie

Cytat, który zapadł mi w pamięć

„Ale kiedy w ślad za nimi nie idą czyny, słowa są zupełnie bezużyteczne.”Rozgrywka, J. Sterling

Poruszane motywy

J. Sterling pisze o zaufaniu, którego nie da się zadeklarować, trzeba je udowodnić, stąd słowo „Udowodnij”, które Cassie rzuca po pierwszym pocałunku, po pierwszej nocy i na pożegnanie przed taksówką. Oboje bohaterowie mają za sobą dorosłych, którzy zawiedli: ona ojca od obietnic bez pokrycia, on matkę, która zostawiła synów i zrzuciła winę na nich. Książka pokazuje, jak taka przeszłość podsuwa najgorsze interpretacje, choćby zdjęcia spod hotelowych drzwi, i najgłupsze decyzje, jak ślub z rozsądku, bo „Nie będę taki jak moi rodzice”, choć zamiast terapii proponuje słoik z drobnymi i romantyczną niespodziankę. W tle jest baseball jako praca: draft, bonus, niższe ligi i życie na walizkach, w którym na związek zostaje niewiele miejsca. Główne elementy historii: Zaufanie - cztery zasady Cassie i chłopak, który łamie je po kolei, a potem próbuje odkupić winy. Porzucenie - ojciec, który wyszedł do pracy i nie wrócił, matka, która odeszła, i dziadkowie, którzy przygarnęli wnuków. Baseball - draft transmitowany przez ESPN, Single-A, Double-A i wreszcie pierwsza liga. Przemoc - bójki Jacka i napad na Cassie, po którym koledzy z drużyny muszą się zmierzyć z własną ucieczką. Zdrada i manipulacja - pijana noc, ciąża i ślub, do którego Jack daje się wmanewrować. Własna droga - Cassie wybiera pracę w Nowym Jorku, zamiast czekać na chłopaka na trybunach.

Pytania i odpowiedzi

Czy „Rozgrywkę” można czytać bez znajomości innych tomów?

Można, bo to tom otwierający cykl The Perfect Game, a historia Jacka i Cassie dostaje tu pełny łuk: od imprezy bractwa po epilog z pierścionkiem i datą ślubu. Losy tej pary ciągną się dalej w „Zmianie” i „Słodkim zwycięstwie”, więc kto ich polubi, ma przed sobą jeszcze dwa tomy w tej kolejności.

Ile stron ma „Rozgrywka”?

330 stron w wydaniu SQN z 2024 roku, choć oczywiście zależy to od konkretnego wydania. W środku są 23 rozdziały i epilog, a narracja przechodzi od Cassie do Jacka i z powrotem.

Od ilu lat jest ta książka?

Wyłącznie dla pełnoletnich. Są tu trzy dosłowne sceny seksu, mnóstwo wulgaryzmów i alkoholu, bójki, brutalne pobicie bohaterki podczas napadu, zdrada po pijanemu i historia ciąży, w której bohater namawia dziewczynę do jej przerwania. Bohaterowie są studentami, ale to nie jest młodzieżówka.

Dla kogo jest ta książka?

Dla relaksatorów, którzy lubią romanse sportowe z kampusu, sporo dramy i efektowny finał, a zdrada bohatera nie przekreśla dla nich całej historii. Fani baseballu dostaną trochę kulis draftu i niższych lig. Koneser odbije się od przewidywalnej fabuły i czarnego charakteru z kartonu.

A Ty? Znasz tę książkę?

Oceny czytelników

Twoja ocena może być zupełnie inna niż moja. Dużo zależy od tego, kiedy po nią sięgasz.

Twoja ocena w skali 1-10

Bez logowania. Jeden głos z jednej przeglądarki - możesz go potem zmienić.

Masz inne zdanie? Oceń książkę wyżej albo napisz do mnie na Instagramie lub TikToku.

Co czytać dalej

Zrób test: co czytać dalej