Tropy w książce
- Przybrana rodzina
Motywy
- romans young adult
- druga szansa
- muzyka i sława
- bezsenność i ataki paniki
- wakacje w Dubaju
- wielka paczka przyjaciół
- polska autorka
Sięgnij, jeśli
- przeszedłeś sześć poprzednich tomów i od początku kibicujesz Mike'owi i Polly
- lubisz chłopaków, którzy udają, że nic nie czują, a potem mówią wszystko w piosenkach
- chcesz wakacyjnego chaosu w dużej paczce, z grami, karaoke i rodzicami, którzy bawią się głośniej od dzieci
Odpuść, jeśli
- nie znasz Rossów, Howardów, Torresów i Thomsonów, bo zgubisz się w imionach, zanim samolot wyląduje w Dubaju
- wolisz książki, w których przekleństwo jest przyprawą, a nie co trzecim słowem
- potrzebujesz zamkniętego zakończenia, bo ten tom zostawia bohaterów w najgorszym możliwym momencie
Dlaczego taka ocena
🧠 Dla koneserów
3/10- Wakacje zamiast fabuły. Z ponad sześciuset stron mniej więcej jedna trzecia to Dubaj: wybory miss hotelu, wyrywanie sobie mikrofonu przy Nirvanie, karaoke, quady i drużyny w koszulkach w zwierzaki z Tesco. Sami bohaterowie mówią, że to odgrzewany kotlet sprzed trzech lat, i trudno się z nimi kłócić.
- Psycholog od wszystkiego. Will uspokaja histeryzującą dwulatkę, prowadzi psychoedukację przy sushi, godzi pół paczki, a leki przemycone przez przyjaciela chowa do hotelowego sejfu i sam ustala, jak je odstawiać. Przyznaje, że nie powinien tego robić, ale książka i tak podaje to jako wzór troski. Chodzący poradnik, nie człowiek.
- Rozstrzygnięcia z zewnątrz. Spór o ciążę Lottie dostaje kilka mądrych rozmów, a potem kończy go obraz z USG z dwiema plamkami i dwie babcie podskakujące przy monitorze. Prawdziwy powód jej strachu autorka chowa na kolejny tom, a zdemaskowanie Mike'a i jego wielki wyjazd załatwiają za bohaterów przypadek, pijany kumpel i telefon ze szpitala.
- Jeden rejestr dla wszystkich. Siedemnastolatka, psycholog i ojciec trójki dzieci mówią tym samym językiem, w którym „kurwa” pada kilkaset razy, a ludzie co kilka akapitów przełykają ślinę i robią coś „momentalnie”. Kiedy wszyscy przeklinają jednakowo, nikt nie ma własnego głosu.
- Mike i Nicco. Najlepsze strony należą do dziewiętnastolatka, który twierdzi, że nie znosi dzieci, i do siedmiolatka po stracie babci: lekcje gitary, filmy o czarnoskórych sportowcach, którymi Mike chce mu pokazać, że może wszystko, awantura u dyrektorki. Tu bohater wreszcie ma coś do stracenia, a epilog uderza mocniej niż wszystkie wcześniejsze dramaty serii.
- Lęk bez upiększeń. Bezsenność, ataki paniki i leki brane bez kontroli lekarza nie są ozdobnikiem. Mike trafia do psychiatry i na terapię, a powieść jasno mówi, że tabletka gasi objawy, ale problemu nie rozwiązuje.
💖 Dla relaksatorów
6/10- Mike w roli głównej. Po sześciu tomach w cieniu Lily i Willa Mike dostaje własną historię, a jego sarkazm ratuje nawet najbardziej rozwleczone sceny. Kiedy siedmiolatek po rozmowie z nim modli się na wszelki wypadek do Jezusa, Spaghetti i Allaha, wiadomo, kto mu wykładał teologię.
- Mike i Polly. Fan serii czekał na to od dawna i dostaje komplet: naszyjnik kupiony na święta tuż przed rozstaniem, przeprosiny zaśpiewane przy fortepianie i obietnicę powrotu z datą w kalendarzu.
- Dzieciaki i dorośli. Emily, która szczeka, gdy nie dostaje pizzy, pięcioletnia Isla podrywająca Mike'a, Nicolas Thomson cytujący „Plotkarę” i ojcowie ścigający się na quadach razem z dziećmi. Ta gromada hałasuje, ale da się ją lubić.
- Zaręczyny i epilog. Oświadczyny na karaoke to czysta romansowa osłoda, a ostatni rozdział jest tak mocny, że po „Lost Friends 2” sięga się od razu.
- Za dużo wszystkiego. Ponad sześćset stron i jedenastu narratorów, a co rozdział nowy kłopot kolejnej pary. Kto przyszedł dla Mike'a i Polly, przez długie fragmenty czyta o prostownicy Lily, kubkach z półnagimi ojcami w studiu tatuażu i zapisach na zajęcia.
Cztery warstwy książki
Fabuła i rozwój akcji
Najważniejsze wydarzenia - rozstanie z Nią, zdemaskowany autor przeboju, leki i terapia, ciąża Lottie, epilog - zmieściłyby się w o połowę krótszej książce. Między nimi płyną strony wakacyjnych gier i rozmów o niczym. Dubaj daje ramę, ale nie napięcie, a rozstrzygnięcia przychodzą z zewnątrz: z USG, z pijackiej wpadki Luke'a, z telefonu ze szpitala.
Bohaterowie i relacje
Mike ma wreszcie wnętrze: lęk przed oceną, samotność w tłumie i czułość, którą pokazuje głównie dzieciom. Nicco to najlepiej napisane dziecko serii, a Collin i Freddie dostają porządnie poprowadzone wyznanie przed rodzicami. Polly za to głównie płacze i wybacza, Will wie wszystko o wszystkich, a rodzice i kuzyni to w większości imiona przy stole.
Styl pisania i atmosfera
Język potoczny do bólu: wulgaryzm goni wulgaryzm, te same gesty powtarzane do znudzenia i długie wklejki tekstów piosenek po angielsku z tłumaczeniem linijka po linijce. Najlepiej wypadają sceny ciche, przy fortepianie albo nocą na plaży, najgorzej te, w których dialog ma bawić tylko dlatego, że ktoś zaklął.
Rozrywka i wartość
Fan serii dostaje Mike'a w roli głównej, pojednanie z Polly, zaręczyny i emocje, których poprzednim tomom często brakowało. Wartość podnosi rzetelnie pokazany temat leków, ataków paniki i terapii, obniżają ją objętość i rozstrzygnięcia podane zbyt łatwo.
Krótko o książce, bez spoilerów
Mike Torres ucieka z Londynu do Nowego Jorku z dziewczyną, z którą jest bardziej ze strachu niż z miłości, sprzedaje anonimowo światu piosenkę o swojej byłej, a potem razem z całą paczką ląduje w Dubaju. Na ponad sześciuset stronach dzieje się sporo, tyle że jakąś jedną trzecią zajmują konkursy animatorów, karaoke i kolejne butelki wódki.
Chcesz poznać fabułę etap po etapie?StreszczenieCytat, który zapadł mi w pamięć
„Bo to zawsze w muzykę uciekałem, gdy robiło się u mnie gorzej.”Lost Friends, Aleksandra Negrońska
Poruszane motywy
Aleksandra Negrońska oddaje tym razem scenę Michaelowi Torresowi, chłopakowi, którego przez sześć tomów znaliśmy jako tego, który wszystko obraca w żart i niczego nie mówi wprost. Teraz ma dziewiętnaście lat, apartament na Manhattanie opłacany przez rodziców, dziewczynę, z którą jest ze strachu przed samotnością, i notes pełen piosenek o innej. Powieść pyta, czy da się uciec od siebie na drugi kontynent i co się dzieje, gdy prywatny pamiętnik nagle słyszy cały świat. Obok jego historii biegną losy całej paczki: zaręczyny Lily i Willa, wyjście Collina z ukrycia i ciąża Lottie. Główne elementy historii: Ucieczka - Nowy Jork jako start od zera, który okazuje się kolejną kryjówką. Muzyka - piosenki pisane zamiast rozmów, anonimowy przebój i strach, że bliscy poznają prawdę. Zdrowie psychiczne - bezsenność, ataki paniki, leki brane bez kontroli lekarza, a w końcu psychiatra i terapia. Druga szansa - Mike i Polly, przeprosiny po latach i obietnica powrotu do Londynu. Rodzicielstwo - ciąża siedemnastoletniej Lottie, spór o to, kto decyduje, i rodzice gotowi pomóc. Przyjaźń - paczka znana od dziecka, która raz wspiera, a raz wtrąca się za bardzo. Odpowiedzialność - siedmioletni Nicco i dorosłość, która spada na Mike'a w jeden wieczór.
Pytania i odpowiedzi
Czy „Lost Friends” można czytać bez znajomości poprzednich tomów?
Da się, ale z trudem. To siódmy tom serii Friends i pierwsza część dylogii o Mike'u i Polly, a kolejność czytania wygląda tak: „Bad Friends”, „Bad Friends 2”, „True Friends”, „True Friends 2”, „New Friends”, „New Friends 2”, „Lost Friends” i „Lost Friends 2”. Autorka przypomina najważniejsze wydarzenia z przeszłości, jak wypadek Lily czy zerwanie Mike'a z Polly wiadomością, ale bez wcześniejszych tomów trudno połapać się w czterech rodzinach i dwóch pokoleniach bohaterów. Ten tom kończy się otwartym zakończeniem, a historię zamyka „Lost Friends 2”.
Ile stron liczy książka?
607 stron w wydaniu NieZwykłe z 2024 roku, choć oczywiście zależy to od konkretnego wydania.
Od ilu lat jest ta książka?
Próg 16+ jak w całej serii, i tutaj się broni. Seksu opisanego wprost nie ma, są rozbierane sceny ucięte w porę, ale jest mnóstwo innych rzeczy: soczyste wulgaryzmy na każdej stronie, alkohol i trawka u nastolatków, leki uspokajające mieszane z alkoholem, ataki paniki, policzkowanie w związku, wspomnienie próby wykorzystania odurzonej dziewczyny, rozmowy o aborcji, wzmianka o samobójstwie pacjentki psychologa i śmierć rodziców małego chłopca. Jeśli sam masz za sobą ataki lęku, nieprzespane noce albo myśli o zrobieniu sobie krzywdy, porozmawiaj z dorosłym, któremu ufasz, albo zadzwoń pod bezpłatny telefon zaufania dla dzieci i młodzieży 116 111.
Dla kogo przeznaczona jest ta książka?
Dla szesnastolatków i starszych relaksatorów, którzy znają poprzednie tomy i od dawna czekają, aż Mike i Polly przestaną się mijać, oraz dla miłośników sag o sławnych rodzinach z mnóstwem humoru i wakacyjnego zamieszania. Konesera przekonają co najwyżej sceny Mike'a z Nicco i rzetelnie pokazany temat lęku, bo resztę wypełniają gry, karaoke i kłótnie o prostownicę.
A Ty? Znasz tę książkę?
Oceny czytelników
Twoja ocena może być zupełnie inna niż moja. Dużo zależy od tego, kiedy po nią sięgasz.
Twoja ocena w skali 1-10
Bez logowania. Jeden głos z jednej przeglądarki - możesz go potem zmienić.
Masz inne zdanie? Oceń książkę wyżej albo napisz do mnie na Instagramie lub TikToku.
Co czytać dalej
Lost Friends 2
Aleksandra Negrońska
Drugi tom tej historii i finał serii, który zaczyna się dzień po wypadku z końca tego tomu.
★ 4/10🧠 3💖 6🌶️ 316+
Czytaj recenzję
New Friends 2
Aleksandra Negrońska
Poprzedni tom: finał miłości Lily i Willa, po którym na pierwszy plan wychodzą Mike i Polly.
★ 4/10🧠 3💖 5🌶️ 316+
Czytaj recenzję
Charlie
Stephen Chbosky
Podobny klimat, ale wyraźnie lepiej napisana.
★ 9/10🧠 8💖 5🌶️ 315+
Czytaj recenzję