Przejdź do treści
Półka Moje książki
Okładka: Red Lies, Joanna Balicka

Recenzja

Red Lies - recenzja, od ilu lat i dla kogo

Joanna Balicka Wszystkie książki autorki →

Ten od Liceum

★ 4/10
Ocena ogólna - co to znaczy?

Jedna, łączna ocena książki. Biorę pod uwagę wszystko, co opisuję w tej recenzji: styl, bohaterów, fabułę i emocje. To nie średnia z ocen dla koneserów i relaksatorów. To moja ocena z tego momentu życia. Ta sama książka za rok albo za pięć lat może trafić do ciebie mocniej albo słabiej - i to normalne. Jak oceniam

🧠 Koneser - co to znaczy?

Dla wymagających: liczy się nietuzinkowa fabuła, zwroty akcji i dobrze napisani bohaterowie. Jak oceniam

2/10
💖 Relaksator - co to znaczy?

Dla tych, którzy chcą się po prostu wciągnąć. Sztampa i płascy bohaterowie nie przeszkadzają. Jak oceniam

6/10
🌶️ Pikanteria - co to znaczy?

Jak dosłowne są sceny intymne: 0-2 najwyżej pocałunki, 3-5 zasygnalizowane, 6-10 opisane wprost. To opis, nie ocena. Jak oceniam

9/10
Wiek - co to znaczy?

Mój próg, nie oznaczenie wydawcy. Liczą się sceny intymne, ale też przemoc, używki i ciężar tematu. Jak oceniam

18+

Motywy

  • romans erotyczny
  • starsza kobieta i młodszy mężczyzna
  • zemsta na niewiernym mężu
  • polityka w tle
  • bracia Weston
  • sceny 18+
  • polska autorka

Sięgnij, jeśli

  • lubisz romanse, w których dojrzała kobieta odzyskuje pewność siebie przy młodszym, bezczelnym kochanku
  • chcesz zemsty na niewiernym mężu podanej z rozmachem, z hakerami, motocyklami i wielkim finałem
  • masz słabość do rodzinnych serii, w których trzech braci bez przerwy się przekomarza i wyciąga się nawzajem z kłopotów

Odpuść, jeśli

  • przeszkadza ci, gdy lekarz w trakcie badania przekracza wszystkie granice, a książka traktuje to jak uroczy flirt
  • oczekujesz złoczyńcy z odrobiną niuansu zamiast senatora, który grozi tekstami w rodzaju „Sosna podobno jest w modzie”
  • jesteś niepełnoletni albo szukasz młodzieżówki, bo to romans dla dorosłych i nie ma tu czego negocjować

Dlaczego taka ocena

🧠 Dla koneserów

2/10
  • Punkt wyjścia. Lekarz, który na pierwszej wizycie doprowadza pacjentkę do orgazmu, potem wyciąga jej adres z systemu kliniki i przegląda zostawioną kopertę, w realnym świecie zajmowałby się już tylko korespondencją z izbą lekarską. Tutaj to urocze poznanie, z którego bohaterka chichocze z przyjaciółką przez telefon. Nie potrafiłem czytać tego jako romantycznego początku.
  • Złoczyńcy. Hudson Hamilton ma komplet cech czarnego charakteru z kreskówki: zdradza, szantażuje studentki, zleca wypadek, nagrywa żonę i straszy rywala tekstem „Sosna podobno jest w modzie”. Nathan Carver dostaje jedną scenę, w której poniża kelnera, żeby nikt nie miał wątpliwości, komu kibicować.
  • Rozwiązanie. Każdy węzeł przecinają pieniądze i komputery Westonów: odszyfrowana poczta, przejęty system domu, wyłączone kamery, zaprzyjaźniony prokurator na linii. Finał, w którym bracia biorą sprawiedliwość w swoje ręce daleko poza granicą prawa, książka podaje jako triumf. Ja widziałem kolejne przestępstwa, tylko popełniane przez ładniejszych ludzi.
  • Ciężkie tematy jako paliwo. Szantażowane studentki, odebrane ciąże i próby samobójcze skrzywdzonych kobiet ważą w tej historii sporo, ale służą głównie temu, żeby bohater miał motywację, a fabuła dramatyczną scenę przed kolejną sypialnią.
  • Cali i jej ciało. Najlepiej wypadają strony o kobiecie, której mąż latami szeptał przy służbowych kolacjach, żeby się nie obżerała, i która powoli przestaje zasłaniać brzuch z bliznami po dwóch cesarkach. Ten wątek jest prawdziwy i napisany z sercem.

💖 Dla relaksatorów

6/10
  • Szczeniak i mamuśka. Przepychanki Cali i Xandera potrafią bawić: bilecik „Hau, hau”, marchewki z natką zamiast zakazanych kwiatów i ciężarówka róż, która zamienia sztab wyborczy w kwiaciarnię. Xander jest bezczelny, ale ani na chwilę nie przestaje się o nią troszczyć.
  • Dzieciaki. Mała Lucy, która koloruje Xanderowi tatuaże mazakami i przykleja mu na nos plaster z kucykami, oraz Hunter, zbuntowany szesnastolatek szukający kogoś, kto go wysłucha, dają książce najcieplejsze sceny.
  • Bracia Weston. Lodowaty Seth w garniturze, wiecznie upalony geniusz komputerowy Phoenix i rodzinna lufka w garażu, przy której nawet ich matka nie odmawia. Kiedy cała trójka wsiada na motocykle, robi się głośno i zabawnie.
  • Tempo. Pościg na autostradzie, pozew o stalking, kobieta z nożem pod domem, ucieczka senatora z kraju: im bliżej końca, tym mniej miejsca na nudę.
  • Powtórki. Stada wściekłych motyli, przygryzane wargi, przewracanie oczami i „Język, Weston” wracają tak często, że zacząłem je liczyć. Środek książki to karuzela bukietów, wind i łazienek, a długie sceny seksu są do siebie bliźniaczo podobne.
  • Finał. Ostatnia scena łóżkowa, w której zemsta i seks spotykają się bez żadnych niedomówień, części czytelników da satysfakcję, a części każe zamknąć książkę z niesmakiem. Ja należę do drugiej grupy.

Cztery warstwy książki

Fabuła i rozwój akcji

4

Silnik jest niezły: kampania wyborcza, senator z trupami w szafie i lekarz z osobistymi porachunkami. Kłopot w tym, że środek kręci się wokół kolejnych bukietów i schadzek, a gdy akcja wreszcie przyspiesza, każdy problem rozwiązuje komputer Phoenixa albo telefon do zaprzyjaźnionego prokuratora. Rywal polityczny, który miał być zagrożeniem, znika w jednym zdaniu epilogu.

Bohaterowie i relacje

4

Cali ma prawdziwą historię: lata upokorzeń, kompleksy po porodach i powolne odzyskiwanie głosu. Xander to za to katalog marzeń: ginekolog, motocyklista, kucharz, zaklinacz dzieci i milioner w tatuażach, którego sama bohaterka uznaje za „zbyt idealny”. Hudson i Carver to tektura, ale dzieci i bracia ratują wiele scen.

Styl pisania i atmosfera

3

Język jest potoczny i chwilami zabawny, tylko przeładowany kliszami: kąciki ust wędrują w górę, motyle rozbijają się o żebra, a słowo „pieprzenie” nagminnie służy za wzmacniacz. Groźby senatora brzmią tak drętwo, że nawet Xander pyta: „kto pisał ci te dissy? Mojżesz?”. Sceny erotyczne od pierwszej do ostatniej pisane są tym samym zestawem kwestii.

Rozrywka i wartość

5

Rozrywki nie brakuje, bo dzieciaki, bracia i pościgi w drugiej części potrafią wciągnąć. Z wartością jest kłopot: książka sprzedaje lekarza przekraczającego granice, podsłuchy i samosąd jako romantyczny pakiet, a kobiety skrzywdzone przez senatora są tu głównie paliwem dla cudzej zemsty.

Krótko o książce, bez spoilerów

Żona senatora idzie do ginekologa, żeby obejrzeć z bliska kochankę męża, a trafia na młodszego o dziesięć lat doktora Westona, z którym zamiast wywiadu lekarskiego zaczyna romans i wspólną zemstę. Pomysł z gatunku tych, których lepiej nie wyszukiwać w pracy, rozpisany na 444 strony seksu, motocykli i rodzinnego hakerstwa.

Chcesz poznać fabułę etap po etapie?Streszczenie

Cytat, który zapadł mi w pamięć

„Nie ma nic piękniejszego od kobiety, która wydała na świat dziecko.”Red Lies, Joanna Balicka

Poruszane motywy

Joanna Balicka pisze o kobiecie, która przez lata była dodatkiem do kariery męża: asystentką w jego biurze, matką od wszystkiego i żoną, która przy kolacjach z politykami ma się pilnować przy talerzu. Zemsta, zaczęta niemal przypadkiem w gabinecie ginekologicznym, staje się dla Cali sposobem na odzyskanie głosu, ciała i ambicji. Książka myli jednak wyzwolenie z bezkarnością: kiedy złego człowieka ścigają bogaci i przystojni, wolno im wszystko, od włamań do poczty po porwanie. Główne elementy historii: Zemsta - żona senatora i lekarz z własnymi, bardzo osobistymi rachunkami łączą siły przeciw jednemu człowiekowi. Różnica wieku - trzydziestosiedmiolatka i jej „szczeniak”, który od pierwszej rozmowy łamie wszystkie zasady. Ciało po porodach - blizny, rozstępy i lata uwag męża, które Xander rozbraja czułością. Polityka - kampania na gubernatora, rywal Nathan Carver i wizerunek, który do dnia wyborów musi pozostać bez skazy. Rodzina - Hunter szukający ojca, mała Lucy i trzej bracia Weston trzymający się razem po śmierci taty. Krzywdzone kobiety - studentki, którym senator obiecuje stypendia, i kochanka, która płaci za jego kłamstwa najwyższą cenę. Motocykle - pasja po zmarłym ojcu, która dla braci jest sposobem na stres, a dla Cali powodem do paniki.

Pytania i odpowiedzi

Czy trzeba znać inne tomy, żeby czytać „Red Lies”?

Nie, od tego tomu seria się zaczyna i jest to zamknięta historia Xandera i Caliente, z epilogiem kilka lat później. „Bracia Weston” to trzy tomy, każdy o innym bracie: w „Black Lies” na pierwszy plan wychodzi starszy Seth, w „White Lies” najmłodszy Phoenix. Tutaj obaj grają drugie skrzypce, a ich sprawy sercowe, w tym przelotny układ Setha z przyjaciółką Cali, są tylko zarysowane.

Ile stron liczy książka?

444 strony w wydaniu NieZwykłe z 2023 roku, choć oczywiście zależy to od konkretnego wydania.

Od ilu lat jest „Red Lies”?

Osiemnaście lat to absolutne minimum. Sceny seksu są liczne, długie i bardzo dosłowne, z podduszaniem i klapsami, a pierwsza rozgrywa się w fotelu ginekologicznym. Do tego wulgaryzmy na każdej stronie, pijany i palący trawkę szesnastolatek, przemoc męża wobec żony, wymuszone poronienia i dwie próby samobójcze. Jeśli któryś z tych tematów dotyka cię osobiście, porozmawiaj z kimś, komu ufasz, albo zadzwoń pod bezpłatny telefon zaufania dla dzieci i młodzieży 116 111.

Dla kogo jest „Red Lies”?

Dla pełnoletnich relaksatorów, którzy lubią ostre romanse z różnicą wieku, zemstę na niewiernym mężu, bezczelnego bohatera i rodzinne serie z braćmi. Czytelnik, który od romansu oczekuje wiarygodnej fabuły i bohaterów z odcieniami szarości, odbije się od punktu wyjścia, kartonowego senatora i finału, w którym prawo jest tylko sugestią.

A Ty? Znasz tę książkę?

Oceny czytelników

Twoja ocena może być zupełnie inna niż moja. Dużo zależy od tego, kiedy po nią sięgasz.

Twoja ocena w skali 1-10

Bez logowania. Jeden głos z jednej przeglądarki - możesz go potem zmienić.

Masz inne zdanie? Oceń książkę wyżej albo napisz do mnie na Instagramie lub TikToku.

Co czytać dalej

Zrób test: co czytać dalej