Tropy w książce
- Twisty i nieoczywiste rozwiązania
- Zagadka i kryminał
Motywy
- thriller young adult
- zaginięcie
- fałszywy profil w sieci
- podcast i śledztwo
- małe miasteczko
- mroczny finał
Sięgnij, jeśli
- polubiłeś pierwszy tom i chcesz zagadki jeszcze lepiej poskładanej, w której prawie każdy drobiazg wraca w finale
- lubisz śledztwa prowadzone na oczach czytelnika: z wywiadami, zrzutami ekranu, mapkami i zegarem, który tyka
- chcesz kryminału młodzieżowego, który nie kończy się poklepaniem bohaterki po plecach
Odpuść, jeśli
- nie znasz jeszcze tomu 1, bo ta książka już na początku zdradza jego rozwiązanie
- wolisz bohaterkę, której kibicuje się bez zastrzeżeń, a nie taką, która szantażuje, niszczy i nie przeprasza
- przemoc z bronią, krew i proces o gwałty to dla ciebie za ciężki zestaw jak na młodzieżówkę
Dlaczego taka ocena
🧠 Dla koneserów
7/10- Układanka bez zbędnych klocków. Damski zegarek w szufladzie, nóż znikający ze stojaka, karteczka z nazwiskiem zmarłej staruszki, wykres tętna z opaski sportowej i wiek kolejnych mężczyzn z Tindera - każdy z tych drobiazgów wraca i coś znaczy. Akcja mieści się w tygodniu, a intryga jest ciaśniej spleciona niż w pierwszym tomie.
- Rozwiązanie leżało na widoku. Kiedy wyszło na jaw, kto stoi za Laylą Mead, wróciłem do kilku wcześniejszych scen i wszystko tam było. Autorka podsuwa wskazówki w rozmowach, które czyta się jak zwykłe sąsiedzkie pogaduszki, i to jest wyższa szkoła zagadki.
- Grzeczna dziewczynka się psuje. Tytuł nie jest ozdobnikiem. Pip szantażuje nauczyciela, kłamie, wybucha, a po jednym z wyroków robi coś, czego w pierwszym tomie bym się po niej nie spodziewał. Książka nie udaje, że to w porządku, ani że to łatwa sprawa, i zostawia czytelnika z tym pytaniem.
- Sąd, który zawodzi. Proces o odurzanie i gwałty, obrońca pytający ofiary o ubranie i alkohol, wynik, przy którym zgrzytałem zębami. Holly Jackson pokazuje salę sądową oczami pokrzywdzonych i robi to z powagą, bez szukania sensacji.
- Świadek z kapelusza. Jeden z tropów to chłopak, który zmyśla zeznanie, bo chce trafić do podcastu. Fabuła traci przez niego czas, a hasło do laptopa i kluczowe zdjęcie przypomniane nagle w galerii telefonu wpadają Pip w ręce za łatwo.
- Wykład z bronią w ręku. W finale ktoś mierzy z pistoletu i opowiada cały swój plan, od dzieciństwa po ostatni ruch. Emocjonalnie to działa, warsztatowo trąci starym filmem, w którym złoczyńca ma czas na przemowę.
- Dorośli od odmawiania. Policja służy tu głównie do mówienia „nie”, a rodzice Pip do krzyku i ustępowania. Rozumiem zamysł, ale świat, w którym myśli tylko osiemnastolatka, jest dla fabuły trochę za wygodny.
💖 Dla relaksatorów
8/10- Zegar, który tyka. Kolejne części noszą tytuły w rodzaju „Dwa dni od zaginięcia”, a Pip liczy godziny do granicy siedemdziesięciu dwóch. Czytałem z poczuciem, że każda strona zabiera Jamiemu szansę.
- Śledztwo do współprowadzenia. Wywiady, plan domu z zaznaczoną trasą, filmiki ze Snapchata i wykres tętna z opaski sportowej. Można zgadywać razem z Pip, a scena z danymi z zegarka zmroziła mnie bardziej niż niejeden horror.
- Ravi. Przezwiska, wygłupy przy laptopie i cierpliwość wobec dziewczyny, która w najgorszym tygodniu życia go odpycha. Ich rozmowa w strugach deszczu to jedna z najcieplejszych scen całej serii.
- Emocje bez taryfy ulgowej. Fałszywy alarm z ciałem znalezionym przy drodze, ojciec, który dopiero przy telefonie z policji pokazuje, jak kocha syna, i przyjaźń rodząca się tam, gdzie była nienawiść. Parę scen ściska gardło.
- Ciemniej i ciężej. To nie jest kryminał z dreszczykiem do poduszki. Finał jest krwawy, bohaterka kończy z traumą, a środek bywa zagracony notatkami i powtórkami ustaleń, przez które przewijałem się z niecierpliwością.
Cztery warstwy książki
Fabuła i rozwój akcji
Intryga jest gęstsza i lepiej spięta niż w pierwszym tomie: zaginięcie, fałszywy profil, stara sprawa seryjnego mordercy i proces Maksa zazębiają się w jeden mechanizm. Odejmuję za fałszywego świadka, który niczemu nie służy, i kilka przełomów zdobytych zbyt łatwo, ale rozwiązanie jest przygotowane fair i boli tak, jak powinno.
Bohaterowie i relacje
Pip jest tu ciekawsza, bo przestaje być sympatyczna: gniew, poczucie winy i decyzje, z którymi trudno się zgodzić. Postać, którą z pierwszego tomu znałem z najgorszej strony, dostaje przemianę, przy której zrobiło mi się ciasno w gardle, a Nat i Reynoldsowie są pełnokrwiści. Za to Mrówa z Lauren są z tektury, a finałowy przeciwnik mówi więcej, niż powinien.
Styl pisania i atmosfera
Forma podcastu, plików i notatek nadal działa i daje poczucie prawdziwego śledztwa. Proza wokół niej bywa jednak przeładowana: ziejąca dziura w brzuchu, krzyk pod skórą i serce łomoczące o żebra wracają tak często, że przestają robić wrażenie. Najmocniej wypadają sceny pisane prościej, jak pogrzeb czy ostatnia noc w domu farmera.
Rozrywka i wartość
Trzymała mnie od zaginięcia do ostatniej linijki i zostawiła z czymś do przemyślenia: o sądach, które zawodzą, o internecie, który z cudzej tragedii robi rozrywkę, i o tym, gdzie kończy się sprawiedliwość, a zaczyna zemsta. To mocniejsza, choć mniej przyjemna lektura niż tom 1.
Krótko o książce, bez spoilerów
Pip obiecała sobie, że skończyła z zabawą w detektywa, ale gdy z uroczystości na błoniach znika starszy brat jej przyjaciela, a policja wzrusza ramionami, odpala drugi sezon podcastu. Zagadka jest tym razem ciaśniejsza, stawka wyższa, a sama bohaterka wychodzi z niej mocno poobijana.
Chcesz poznać fabułę etap po etapie?StreszczenieCytat, który zapadł mi w pamięć
„Nie muszę być grzeczną dziewczynką.”Grzeczna dziewczynka, zepsuta krew, Holly Jackson
Poruszane motywy
Holly Jackson pisze tym razem o tym, co się dzieje, gdy prawda przestaje wystarczać. Pip wie, kto krzywdził dziewczyny na imprezach, ma na to nagranie, a i tak patrzy, jak sąd robi swoje. W tym samym tygodniu znika Jamie Reynolds, policja nie ma ludzi, internet ma teorie, a jedyną osobą gotową szukać jest dziewczyna, która dopiero co obiecała sobie, że nigdy więcej. Śledztwo prowadzi przez fałszywe profile, długi i starą sprawę, o której Little Kilton nie miało pojęcia, a po drodze zmienia samą Pip. Główne elementy historii: Zaginięcie w czasie rzeczywistym - tydzień poszukiwań liczony w godzinach, z wywiadami, nagraniami i danymi z zegarka sportowego. Fałszywa tożsamość w sieci - Layla Mead, dziewczyna z cudzych zdjęć, która wie o śledztwie więcej, niż powinna. Proces Maksa Hastingsa - zeznania ofiar, napastliwy obrońca i pytanie, ile jest warta prawda bez wyroku. Gniew i wina - Pip, która nosi w sobie śmierć psa i poprzednie śledztwo, a teraz przestaje się tłumaczyć. Rodzina w kryzysie - Reynoldsowie, ojciec i syn, którzy się kochają, ale nie umieją ze sobą rozmawiać. Zemsta i sprawiedliwość - granica między nimi, o której Pip przekonuje ktoś, kogo zupełnie się nie spodziewała. Przyjaźń - Cara, Connor, Ravi i nieoczekiwanie Nat da Silva.
Pytania i odpowiedzi
W jakiej kolejności czytać serię „Przewodnik po zbrodni według grzecznej dziewczynki”?
Najpierw „Przewodnik po zbrodni według grzecznej dziewczynki”, potem „Grzeczna dziewczynka, zepsuta krew”, a na koniec finałowa „Grzeczna dziewczynka musi zginąć”. Drugiego tomu nie zaczynałbym bez pierwszego: już na początku artykuł z gazety streszcza rozwiązanie poprzedniej sprawy, a cała książka żyje jej skutkami. Sprawa Jamiego zamyka się w tym tomie, choć jeden wątek zostaje otwarty.
Ile stron liczy książka?
464 strony w wydaniu Books4YA z 2022 roku, choć oczywiście zależy to od konkretnego wydania. W środku są 43 rozdziały przeplatane zapisami wywiadów, notatkami Pip i zrzutami ekranu, więc lektura idzie sprawniej, niż sugeruje objętość.
Od ilu lat jest ta książka?
Piętnastolatek da radę, ale to wyraźnie mroczniejszy tom niż pierwszy. Erotyki brak, Pip i Ravi tylko się całują i mówią sobie, że się kochają. Jest za to proces o odurzanie i gwałty z relacjami zeznań ofiar (bez dosłownych opisów), groźby gwałtu i śmierci w internecie, narkotyki, sporo przekleństw, wzmianka o samobójstwie, a w finale strzelanina, pożar i nieudana reanimacja. Bohaterka kończy książkę z objawami stresu pourazowego. Jeśli któryś z tych tematów dotyka cię osobiście, porozmawiaj z dorosłym, któremu ufasz, albo zadzwoń pod bezpłatny telefon zaufania dla dzieci i młodzieży 116 111.
Dla kogo przeznaczona jest ta książka?
Dla czytelników pierwszego tomu, którzy są gotowi na ciemniejszą historię, i dla fanów kryminałów, w których śledztwo prowadzi się razem z bohaterką. Relaksator ma tu tempo, napięcie i Raviego, koneser intrygę, w której prawie nic nie jest przypadkowe, i bohaterkę, z którą nie zawsze da się zgodzić. Na lekki dreszczyk przed snem to za ciężka książka.
A Ty? Znasz tę książkę?
Oceny czytelników
Twoja ocena może być zupełnie inna niż moja. Dużo zależy od tego, kiedy po nią sięgasz.
Twoja ocena w skali 1-10
Bez logowania. Jeden głos z jednej przeglądarki - możesz go potem zmienić.
Masz inne zdanie? Oceń książkę wyżej albo napisz do mnie na Instagramie lub TikToku.
Co czytać dalej
Przewodnik po zbrodni według grzecznej dziewczynki
Holly Jackson
Pierwszy tom i obowiązkowy start: bez niego połowa emocji tej książki przepada.
★ 7/10🧠 7💖 8🌶️ 115+
Czytaj recenzję
Grzeczna dziewczynka musi zginąć
Holly Jackson
Ten sam cykl.
★ 7/10🧠 7💖 7🌶️ 115+
Czytaj recenzję
Ocalało pięciu
Holly Jackson
Osobna powieść tej samej autorki, znów z zagadką i napięciem, tym razem zamkniętymi w jedną noc.
★ 6/10🧠 6💖 7🌶️ 116+
Czytaj recenzję