Tropy w książce
Motywy
- romans young adult
- Eliminacje na odwrót
- księżniczka i 35 kandydatów
- pałac i korona
- bez scen 18+
Sięgnij, jeśli
- lubisz pałacowe romanse z suknią, tiarą i tłumem adoratorów pod drzwiami
- chcesz bohaterki, która woli rządzić, niż wzdychać, nawet jeśli bywa przy tym nieznośna
- znasz tomy o Americe i chcesz wiedzieć, co stało się z nią, Maxonem i resztą dworu
Odpuść, jeśli
- irytuje cię narratorka, która przez trzy czwarte książki traktuje ludzi z góry
- szukasz dystopii, w której bunt na ulicach jest czymś więcej niż tłem dla randek
- nie znosisz tomów, które kończą się w środku akcji i odsyłają do następnego
Dlaczego taka ocena
🧠 Dla koneserów
3/10- Bohaterka pod prąd. Eadlyn nie jest kolejną Americą. Chce władzy, nie męża, pokojówce mówi, że nie jest „aż tak zdesperowana”, żeby myśleć o gwardziście, a na randce ucieka, kiedy ktoś zobaczy w niej człowieka. Pomysł na niesympatyczną narratorkę ma sens i daje bohaterce dokąd dojść.
- Ean i list Ahrena. Propozycja małżeństwa bez miłości, w którym jedno dostaje wygodę, a drugie władzę, to najciekawszy pomysł w książce. Najmocniejsza strona to list brata, który bez znieczulenia mówi Eadlyn, kim się stała.
- Przemiana na ostatniej prostej. Przez większość tomu bohaterka robi krok do przodu i dwa do tyłu, a prawdziwą zmianę wymusza dopiero ucieczka brata i atak serca matki na kilkunastu ostatnich stronach. Zanim cokolwiek z tego wyniknie, tom się urywa.
- Katastrofa na zamówienie. Pomidory na paradzie, natręt w kinie, bójka o szparagi, obrażony muzyk. Co parę rozdziałów pojawia się kandydat-czarny charakter, który ma jedną scenę, robi swoje i znika w samolocie.
- Powstanie w tle. Ludzie chcą obalić monarchię, ale dowiadujemy się o tym z dwóch rozmów z bratem i jednego listu. Świat Illéi dalej jest dekoracją, przed którą odbywają się randki.
💖 Dla relaksatorów
7/10- Tłum adoratorów. Kile, znajomy wróg z dzieciństwa, Henri, kucharz piekący cynamonowe bułeczki, i Erik, tłumacz, który nie wysłał zgłoszenia. Do wyboru, do koloru, a każdy ma swoją scenę.
- Rodzeństwo. Kaden, który przy śniadaniu planuje, co zrobi jako król, gdy epidemia wybije resztę rodziny, Osten z podejrzanym telefonem i Ahren, który po nokaucie natręta jęczy, że boli go ręka. Sceny z braćmi bawią najbardziej.
- Pałac na luzie. Baseball w ogrodzie, w który gra nawet król, kabaret kandydatów z wierszykiem Gunnera i nocne smażenie ciastek w kuchni. Bajkowego klimatu jest tu sporo.
- Bezpieczna lektura. Pocałunki są gorętsze niż w tomach o Americe, ale na pocałunkach się kończy.
- Urwany finał. Książka kończy się w połowie historii, z matką w szpitalu i bohaterką, która dopiero postanowiła się zakochać. Bez „Korony” ani rusz.
Cztery warstwy książki
Fabuła i rozwój akcji
Pomysł z odwróceniem Eliminacji ma potencjał, ale fabuła to ciąg epizodów: randka, wpadka, kolejna randka, kolejna wpadka. Wątek buntu przeciw monarchii, który mógłby udźwignąć całość, zostaje zepchnięty na margines. Prawdziwe wydarzenia zaczynają się w finale, po czym tom się kończy.
Bohaterowie i relacje
Eadlyn jest celowo trudna i to akurat działa, bo ma od czego się zmieniać, choć zmienia się zbyt wolno. Kile, Henri i Erik dostali własne historie, a rodzeństwo jest najlepiej napisaną częścią książki. Reszta z trzydziestu pięciu kandydatów zlewa się w tłum imion: sama bohaterka nie pamięta, jak ma na imię chłopak z Whites.
Styl pisania i atmosfera
Lekko, z humorem w dialogach, ale bez wyrazu. Zdanie o tym, że nikt nie jest potężniejszy od Eadlyn, wraca jak refren, a każda trudniejsza emocja zostaje od razu nazwana i wytłumaczona. Illéa nadal wygląda bardziej jak studio telewizyjne niż państwo na skraju buntu.
Rozrywka i wartość
Przeczytałem bez bólu i kilka scen mnie rozbawiło, głównie te z Henrim i z braćmi. Mimo to po ostatniej stronie miałem wrażenie, że skończyłem pierwszą połowę książki, a nie książkę.
Krótko o książce, bez spoilerów
Dwadzieścia lat po Eliminacjach Ameriki i Maxona ich córka Eadlyn, przyszła pierwsza królowa Illéi, musi wybrać męża spośród trzydziestu pięciu chłopców i robi wszystko, żeby żaden jej się nie spodobał. Pomysł z odwróceniem ról jest dobry, tylko bohaterka zaczyna mięknąć dokładnie wtedy, gdy tom się kończy.
Chcesz poznać fabułę etap po etapie?StreszczenieCytat, który zapadł mi w pamięć
„Wydaje mi się, że mylisz wygodę ze szczęściem.”Następczyni, Kiera Cass
Poruszane motywy
Kiera Cass odwraca własny pomysł: tym razem to nie dziewczyna z niższej klasy walczy o księcia, tylko przyszła królowa ma wybrać męża, którego wcale nie chce. Eadlyn traktuje uczucia jak słabość, a ludzi jak pozycje w kalendarzu, i dopiero kolejne porażki, przed kamerami i poza nimi, pokazują jej, że mur, za którym się chowa, odcina ją także od poddanych. W tle wrze kraj, w którym klasy zniesiono na papierze, ale nie w głowach. Główne elementy historii: Władza i dystans - bohaterka uczy się, że rządzić nie znaczy trzymać wszystkich na odległość. Eliminacje na odwrót - trzydziestu pięciu chłopców, kamery, parada i randki, które mają odwrócić uwagę kraju od zamieszek. Miłość i strach przed nią - Kile, Henri i Erik stopniowo przebijają się przez pancerz księżniczki. Rodzeństwo - bliźniak Ahren i młodsi bracia, którzy mówią Eadlyn rzeczy, których nikt inny nie odważy się powiedzieć. Granice i zgoda - randka z Jackiem i pytanie, kiedy wolno dotknąć księżniczki bez pozwolenia. Bunt przeciw koronie - powstanie w biedniejszych prowincjach i list, który zdradza, przeciw komu ludzie naprawdę się buntują.
Pytania i odpowiedzi
Czy można zacząć serię od „Następczyni”?
Da się, bo to nowa bohaterka i nowe Eliminacje, które książka tłumaczy od zera. Trzeba się jednak liczyć z tym, że tekst zdradza zakończenie tomów 1-3: kto został królową, z kim jest Marlee, że rebelia upadła, a klasy zniesiono, oraz co stało się z ojcem Ameriki. Jeśli planujesz przeczytać historię Ameriki, zacznij od „Rywalek”. Ten tom kończy się w środku akcji, a dalsze losy Eadlyn opisuje „Korona”.
Ile stron liczy książka?
360 stron w wydaniu Jaguara z 2015 roku, choć oczywiście zależy to od konkretnego wydania.
Od ilu lat jest ta książka?
Polecam od 13 lat, tak jak całą serię. Sceny intymne kończą się na pocałunkach, ale jest tu natręt, który na randce łapie bohaterkę i ją zastrasza, bójka kandydatów, obrzucanie księżniczki jedzeniem i atak serca matki. Wszystko bez drastycznych opisów, a książka jasno mówi, że dotyk bez zgody to przemoc. Jeśli ktoś w twoim otoczeniu przekracza takie granice, porozmawiaj z dorosłym, któremu ufasz, albo zadzwoń pod bezpłatny numer 116 111.
Dla kogo przeznaczona jest ta książka?
Dla fanek „Rywalek”, które chcą zobaczyć, co było dalej, i dla relaksatorów lubiących pałacowe romanse z tłumem adoratorów. Kto liczy na prawdziwą dystopię albo zamkniętą historię, zostanie z niczym, bo tom urywa się w najciekawszym momencie.
A Ty? Znasz tę książkę?
Oceny czytelników
Twoja ocena może być zupełnie inna niż moja. Dużo zależy od tego, kiedy po nią sięgasz.
Twoja ocena w skali 1-10
Bez logowania. Jeden głos z jednej przeglądarki - możesz go potem zmienić.
Masz inne zdanie? Oceń książkę wyżej albo napisz do mnie na Instagramie lub TikToku.
Co czytać dalej
Rywalki
Kiera Cass
Pierwszy tom serii, czyli Eliminacje, w których poznali się rodzice Eadlyn.
★ 5/10🧠 1💖 7🌶️ 213+
Czytaj recenzję
Jedyna
Kiera Cass
Ten sam cykl.
★ 6/10🧠 3💖 8🌶️ 313+
Czytaj recenzję
Elita
Kiera Cass
Ten sam cykl.
★ 5/10🧠 3💖 7🌶️ 213+
Czytaj recenzję