Przejdź do treści
Półka Moje książki
Okładka: Elita, Kiera Cass

Recenzja

Elita - recenzja, od ilu lat i dla kogo

Kiera Cass

Ten od Liceum

★ 5/10
Ocena ogólna - co to znaczy?

Jedna, łączna ocena książki. Biorę pod uwagę wszystko, co opisuję w tej recenzji: styl, bohaterów, fabułę i emocje. To nie średnia z ocen dla koneserów i relaksatorów. To moja ocena z tego momentu życia. Ta sama książka za rok albo za pięć lat może trafić do ciebie mocniej albo słabiej - i to normalne. Jak oceniam

🧠 Koneser - co to znaczy?

Dla wymagających: liczy się nietuzinkowa fabuła, zwroty akcji i dobrze napisani bohaterowie. Jak oceniam

3/10
💖 Relaksator - co to znaczy?

Dla tych, którzy chcą się po prostu wciągnąć. Sztampa i płascy bohaterowie nie przeszkadzają. Jak oceniam

7/10
🌶️ Pikanteria - co to znaczy?

Jak dosłowne są sceny intymne: 0-2 najwyżej pocałunki, 3-5 zasygnalizowane, 6-10 opisane wprost. To opis, nie ocena. Jak oceniam

2/10
Wiek - co to znaczy?

Mój próg, nie oznaczenie wydawcy. Liczą się sceny intymne, ale też przemoc, używki i ciężar tematu. Jak oceniam

13+

Tropy w książce

  • Dystopia

Motywy

  • young adult
  • romans w pałacu
  • trójkąt miłosny
  • system klasowy
  • tom 2 serii

Sięgnij, jeśli

  • po „Rywalkach” kibicujesz Maxonowi albo Aspenowi i chcesz kolejnej rundy tej przepychanki
  • lubisz pałacowe bale, suknie szyte przez oddane pokojówki i przyjęcia, na których dyplomacja rozstrzyga się przy winie
  • szukasz młodzieżowej dystopii z romansem, w której pocałunki zostają pocałunkami, a stawka mimo to rośnie

Odpuść, jeśli

  • irytuje cię bohaterka, która zmienia zdanie co rozdział i za każdym razem jest pewna, że tym razem na dobre
  • oczekujesz, że świat Illei zostanie wreszcie zbudowany porządnie, a nie streszczony w kilku wpisach z pamiętnika
  • źle znosisz opisy przemocy, bo publiczna chłosta jest tu pokazana z bliska, z krwią i krzykiem

Dlaczego taka ocena

🧠 Dla koneserów

3/10
  • Pamiętnik Gregory'ego. Najlepszy pomysł tomu. Kilka wpisów założyciela Illei: córka oddana za koronę, klasy jako kara dla przeciwników, zmiana nazwisk, żeby ludzie zapomnieli, kim byli. Nagle karton zaczyna mieć konstrukcję, a pytanie, kto pisze historię, staje się ciekawsze niż wybór chłopaka.
  • Scena w schronie. Jedyny moment, w którym Cass mnie zaskoczyła. To, co Maxon nosi pod wykrochmaloną koszulą, tłumaczy jego zachowanie lepiej niż dziesięć spacerów po ogrodzie, a autorka pisze o tym poważnie, bez taniego efekciarstwa.
  • Ping-pong uczuć. Maxon, Aspen, Maxon, nikt, Aspen, Maxon. America zmienia zdanie po każdym zdarzeniu, zawsze z tą samą żarliwością i tym samym „Nie wiem”. Po trzecim nawróceniu przestałem brać jej deklaracje na poważnie, po piątym zacząłem liczyć.
  • Konflikty z braku jednej rozmowy. Połowa dramatów znikłaby po kwadransie szczerości, której bohaterowie skrupulatnie unikają. Maxon milczy z obowiązku, America ze strachu, a autorka trzyma tę ciszę tak długo, jak potrzebuje kolejnego rozdziału.
  • Złoczyńcy z jednego kawałka. Celeste jest zła do szpiku kości, król Clarkson syczy groźby na korytarzu jak w szkolnym teatrzyku, a rebelianci dzielą się na tych, którzy zabijają, i tych, którzy kradną książki i dygają. Motywacji brak, są tylko tabliczki z opisem roli.

💖 Dla relaksatorów

7/10
  • Bale i przyjęcia. Kostiumy na Halloween, książę-pirat z dwudniowym zarostem, Włoszki rozbijające kieliszki o ścianę i naszyjniki dla królowej. Pałacowa część daje dokładnie to, po co sięga się po tę serię.
  • Maxon. Z tomu na tom lepszy. Niezgrabny, czuły, czasem zabawny, a w drugiej części pokazuje, że pod nienagannym garniturem kryje więcej, niż ktokolwiek przypuszczał.
  • Marlee i pokojówki. Przyjaźń z Marlee daje książce serce, a Anne, Mary i Lucy, które pilnują swojej panienki jak sztab generalny, to najcieplejsze sceny w pałacu.
  • Tempo. Prawie każdy tydzień przynosi coś nowego: kara, bójka, dwa ataki, noc w lesie, przyjęcie, wyjazd króla, prezentacje i kolejny szturm. Rozdziały same się przewracają.
  • Bohaterka na huśtawce. Nawet cierpliwego czytelnika zmęczy, że America co parę rozdziałów płacze, ogłasza, że ma dość, i zaczyna od nowa. A finał znów zostawia wszystko otwarte, tylko z większą liczbą bransoletek na nadgarstku.

Cztery warstwy książki

Fabuła i rozwój akcji

4

Wydarzeń jest sporo: kara dla Marlee, dwa ataki w dwa dni, przyjęcia, prezentacje i noc w schronie. Kłopot w tym, że wszystkie służą głównie do przestawiania wskazówki na kompasie uczuć Ameriki. Pamiętnik Gregory'ego dokłada wreszcie światu fundamenty, ale finał wraca do punktu wyjścia: o jedną kandydatkę mniej, wybór odłożony na następny tom.

Bohaterowie i relacje

5

Maxon dostaje głębię, Kriss z tła wyrasta na poważną rywalkę, a pokojówki mają własne marzenia i kłótnie. America za to miota się od deklaracji do deklaracji, Aspen coraz mocniej naciska, a Celeste i król to wycinanki z kartonu w rolach czarnych charakterów.

Styl pisania i atmosfera

4

Lekki, prosty styl i pierwszoosobowa narracja, w której bohaterka co stronę wzdycha, rumieni się albo zadaje sobie trzy pytania z rzędu. Scenom przemocy autorka nie odbiera powagi i to się jej chwali, ale pałac i polityka są opisane cienko jak papier do pakowania prezentów.

Rozrywka i wartość

7

Mimo irytacji przeczytałem to szybko i z ciekawością, bo sytuacja ciągle się zmienia, a pałacowa bajka dostała wreszcie ciemniejsze tło. Dobra rozrywka dla fanek tomu 1, z kilkoma scenami, które zostają na dłużej.

Krótko o książce, bez spoilerów

W drugim tomie Rywalek z Eliminacji zostało sześć dziewcząt, a America Singer, faworytka księcia Maxona, wciąż nie umie wybrać między nim a Aspenem, gwardzistą spod własnych drzwi. Pałac wreszcie pokazuje zęby, tyle że bohaterka przez ponad trzysta stron zmienia zdanie częściej niż suknie.

Chcesz poznać fabułę etap po etapie?Streszczenie

Cytat, który zapadł mi w pamięć

„Jeśli pragniesz korony, Ami, weź ją. Weź ją, ponieważ powinna należeć do Ciebie.”Elita, Kiera Cass

Poruszane motywy

Kiera Cass w drugim tomie zdejmuje z pałacu część brokatu. Eliminacje wciąż są telewizyjnym widowiskiem z balami i sukniami, ale jedna kara wymierzona na oczach tłumu pokazuje, czym jest władza w Illei, a pamiętnik założyciela państwa podważa wszystko, czego America uczyła się o historii. Na tym tle bohaterka próbuje zdecydować, czy chce księcia, korony i odpowiedzialności, której się boi, czy powrotu do życia, które zna. Główne elementy historii: Trójkąt miłosny - Maxon, który zapowiada oświadczyny, i Aspen, który pilnuje jej drzwi i nie przestaje walczyć. Kara i strach - publiczna chłosta, degradacje całych rodzin i król, który rządzi groźbą. Prawda o historii - zakazana biblioteka, pamiętnik Gregory'ego Illei i pytanie, kto i po co spisał legendę o założycielu. System klasowy - od zawodów przypisanych z urodzenia po prezentację, w której America proponuje zlikwidować klasy. Przyjaźń - Marlee, pokojówki i krucha umowa o szczerości z Kriss. Rywalizacja - zadania od Silvii, przyjęcia dla zagranicznych gości i ranking w kolorowym czasopiśmie. Rebelianci - dwie frakcje, napis na ścianach i dziewczyna z naręczem książek, która zamiast krzyczeć, dyga.

Pytania i odpowiedzi

Czy można czytać „Elitę” bez „Rywalek”?

Lepiej nie. To bezpośrednia kontynuacja: akcja rusza, gdy z Eliminacji zostało sześć dziewcząt, a Aspen już służy w pałacu, i autorka nie tłumaczy od nowa, jak do tego doszło. Po polsku cykl wydał Jaguar: „Rywalki”, „Elita”, „Jedyna”, „Następczyni” i „Korona”. Historię Ameriki zamyka tom trzeci, a czwarty i piąty opowiadają o jej córce Eadlyn mniej więcej dwadzieścia lat później. Są też opowiadania, na przykład „Książę i gwardzista” oraz „Królowa i faworytka”. „Elita” kończy się otwarcie, więc „Jedyną” dobrze mieć pod ręką.

Ile stron ma „Elita” Kiery Cass?

328 stron w wydaniu Jaguara z 2014 roku, choć oczywiście zależy to od konkretnego wydania. Książka ma 31 rozdziałów.

Od ilu lat jest ta książka?

Daję próg 13+, tak jak całej serii, ale ten tom jest wyraźnie mroczniejszy od pierwszego. Erotyki brak: są pocałunki, jedna gorąca scena na schodach i wzmianka, że młoda para ma za sobą noc poślubną. Jest za to publiczna chłosta pokazana z krwią, zastrzelony gwardzista, wiadomość o zamordowanej siostrze jednej z kandydatek i przemoc w rodzinie, którą jedna z postaci latami ukrywa. Jeśli w twoim domu dzieje się coś podobnego, porozmawiaj z dorosłym, któremu ufasz, albo zadzwoń pod bezpłatny telefon zaufania dla dzieci i młodzieży 116 111.

Dla kogo jest ta książka?

Dla nastolatek od 13 lat i dla wszystkich, których „Rywalki” wciągnęły na tyle, że chcą kolejnej rundy w pałacu: balów, przyjęć, pocałunków i pytania, kogo w końcu wybierze America. Bardziej wymagający czytelnik doceni mroczniejsze tło i scenę w schronie, ale musi przełknąć bohaterkę zmieniającą zdanie co rozdział i świat, który nadal ledwo trzyma się w szwach.

A Ty? Znasz tę książkę?

Oceny czytelników

Twoja ocena może być zupełnie inna niż moja. Dużo zależy od tego, kiedy po nią sięgasz.

Twoja ocena w skali 1-10

Bez logowania. Jeden głos z jednej przeglądarki - możesz go potem zmienić.

Masz inne zdanie? Oceń książkę wyżej albo napisz do mnie na Instagramie lub TikToku.

Co czytać dalej

Rywalki Kiera Cass Tom 1, od którego trzeba zacząć: Eliminacje od listu z pałacu do wyboru Elity. ★ 5/10🧠 1💖 7🌶️ 213+ Czytaj recenzję Jedyna Kiera Cass Ten sam cykl. ★ 6/10🧠 3💖 8🌶️ 313+ Czytaj recenzję Następczyni Kiera Cass Ten sam cykl. ★ 5/10🧠 3💖 7🌶️ 213+ Czytaj recenzję
Zrób test: co czytać dalej